ایران اسلامی سیاهپوس عزای آل الله

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، دل های ما امروز عزادار رحلت جانگذار پیامبر رحمت و مهربانی و آفتاب روشن حقیقت در شام تیره زندگی است؛ آن مهربانترین فرشته خاک که به رسالت مبعوث شد تا انسان را با معنای واقعی زندگی آشنا کند. 

حضرت محمد (ص) در 17 ربیع الاول سال 571 میلادى در مکه مکرمه و در دامن پاک حضرت آمنه، دیده به جهان گشود. 

آن حضرت که قبل از تولد، پدر گرامیش را از دست داده بود، در شش سالگى  مادرش بزرگوارش را از دست داد.

حضرت محمد(ص) در 8 سالگى از وجود بزرگ حامى خود، حضرت عبدالمطلب محروم شد و به همراه تنها سرپرست ‌خویش ابوطالب، دوران نوجوانى خود را سپرى کرد .

 پیامبر اکرم(ص) در 25 سالگى در حالى که به خردمندى، پاکدامنى، امانت و دانایى در میان مردم شهرت داشت ‌با حضرت خدیجه ازدواج کرد و در 40 سالگى با نزول آیاتى در غار حراء به رسالت الهى مبعوث شد . 

13 سال پس از بعثت، با هجرت به یثرب زندگى نوینى را آغاز کرد و  بعد از اینکه رسول اکرم‌(ص) به یارى خداوند متعال توطئه‌ها و نقشه‌هاى کافران را یکى پس از دیگرى خنثى کرد و موانع را از سر راه برداشت و مکتب حیاتبخش خود را در اقصى نقاط جهان گسترش داد، در سال دهم هجرت با انجام مباهله و حجة الوداع موقعیت ‌خود را تثبیت کرد و در غدیر خم از طرف پروردگار متعال، امیر مؤمنان على‌(ع) را به جانشینى برگزید .

پیامبر خاتم سرانجام  در 28 صفر سال 11 هجرى قمرى در  سن 63 سالگى در مدینه به ملاقات معبود شتافت .  

پیامبر اکرم (ص) قبل از رحلت فرمودند: فراق نزدیک شده و بازگشت ‏به سوى خداوند است. نزدیک است فراخوانده شوم و دعوت حق را اجابت کنم؛  و من دو چیز گرانبها در میان شما مى ‏گذارم : کتاب خدا و عترتم اهل بیتم ، و خداوند لطیف و آگاه به  من خبر داد که این دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا کنار حوض کوثر برمن ‏وارد شوند. پس خوب بیندیشید چگونه با آن دو رفتار خواهید کرد.

حضرت امام حسن مجتبی (ع) هم در 15 رمضان سال سوم هجری قمری در مدینه بدنیا آمد.

وی در کمالات انسانى یادگار پدر و نمونه کامل جدّ بزرگوار خود بود.

پیشواى دوم شیعیان، نه تنها از نظر علم، تقوى، زهد و عبادت، مقامى برگزیده و ممتاز داشت، بلکه از لحاظ بذل و بخشش و دستگیرى از بیچارگان و درماندگان نیز در عصر خود زبانزد خاص و عام بود. وجود گرامى آن حضرت آرام بخش دل‌هاى دردمند، پناهگاه مستمندان و تهیدستان، و نقطه امید درماندگان بود. هیچ فقیرى از در خانه آن حضرت دست خالى برنمى‌گشت.

امام حسن مجتبی(ع) در سال پنجاه هجرى به تحریک معاویه به دست همسر خود(جعده)مسموم و شهید و درقبرستان بقیع به خاک سپرده شد.