سالگرد درگذشت اولین بانوی مجتهده ایرانی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیماسیده نصرت‌بیگم امین، سال 1308 در اصفهان متولد شد.پدر ایشان حاج سید محمدعلی امین‎التجار اصفهانی، فردی مومن و سخاوتمند و مادرشان بانویی بسیار شریف، متعبد و خیرخواه بود.

 وی از چهار سالگی به فراگرفتن قرآن و از یازده سالگی به تحصیل زبان عربی پرداخت و با اینکه در 15 سالگی ازدواج کرد، هرگز همسرداری و تربیت فرزندان، او را از تحصیل علم باز نداشت. در20 سالگی به تحصیل فقه و اصول، تفسیر و علم حدیث پرداخت  و سپس به حکمت، فلسفه و به عرفان روی آورد. 

با وجود تمام مشکلاتی که در آن دوران برای تحصیل بانوان متدین وجود داشت ، از  حضور استادانی همچون ابوالقاسم زفره‌ای، حسین نظام الدین کچویی، سید ابوالقاسم دهکردی، میرزا علی آقا شیرازی، میر سید علی نجف آبادی، همچنین حضرات آیات  محمدکاظم شیرازی، شیخ عبدالکریم حائری یزدی، سید ابراهیم حسینی شیرازی اصطهباناتی، شیخ محمدرضا نجفی اصفهانی و شیخ مرتضی مظاهری نجفی اصفهانی بهره برد و در 40 سالگی اجازه اجتهاد دریافت کرد.

بانو امین تا پایان عمر به تألیف کتاب، تدریس و پاسخ‌گویی به پرسش‌های دینی و تأسیس مؤسسات فرهنگی مشغول بود. 

تأسیس مدرسه علمیه مکتب فاطمه (س) با 600 تا هزار  شاگرد، در سال 1346 از کارهای مهم فرهنگی بانو امین است که زمینه تحصیل بانوان علاقه‌مند به معارف اسلامی را فراهم کرد. تاسیس چند دبیرستان دخترانه و تربیت شاگردان برجسته  از جمله زینت السادات علویه همایونی، عفت الزمان امین ، بتول غازی، بتول عسکری ، ربابه الهی،  زهرا چوب چینی،  صدیقه حکیمیان ، فخرالسادات قلمکاریان، محبوبه گلستانیان و  بدرالسادات مدرس خاتون آبادی  از دیگر نتایج ارزنده فعالیت علمی و فرهنگی بانوی ایرانی است.

تفسیر قرآن مجید به نام مخزن العرفان در 15جلد، نفحات الرحمانیه به زبان عربی مشتمل بر 96 عنوان، سیر و سلوک، معاد یا آخرین سیر بشر، روش خوشبختی و توصیه به خواهران دینی و ایمانی،اربعین هاشمیه و جامع الشتات و مخزن اللئالی از یادگارهای مکتوب بانو امین است.

این حکیم الهی و عارف 23 خرداد سال 1362 به جوار رحمت الهی شتافت و  پیکرش در بقعه خانوادگی خاندان امین در تخت فولاد اصفهان، به خاک سپرده شد.