فاطمه فاطمه است

تو آمدی، تا دستگیری کنی ما را در شب‏‌های تاریک، تا خورشید شوی در شب‏‌های ظلمانی. آمدی، تا چراغ هدایت شوی. تو از همه بهارها، به فروردین نزدیک‏تری. تو تنها بهاری هستی که رسالت و امامت را به هم پیوند داد.

به گزارش سرویس فضای مجازی خبرگزاری صداو سیما؛در این روز آسمان چه زیبا می خند،زمین چه عاشقانه پایکوبی می کند،از خانه خدیجه نوری می درخشد که عالم را منور می کند،نوزادی پا به دنیا می گذارد که کوثر آفرینش می شود.پیامبر نام مبارک آن حضرت را فاطمه نهاد،علت این نامگذاری در احادیث اینگونه ذکر شده است که فاطمه ازشر هر بدی برکنار است و خداوند متعال دوستداران او را از اتش دور نگه می دارد،این بانو پدر بزرگوار را از بن جان دوست داشتو چون جان شیرین در بر می گرفت و اینگونه بود که پیامبر او را ام ابیها به معنای مادر ،پدر نامید،فاطمه(ع)بسان مادری برای رسول خدا بوده است،تاریخ نیز گواهی خوبی به این معناست.حضرت محمد (ص)در روایتی می فرمایند:همانا خداوند تبارک و تعالی، غضب می کند، هنگامی که فاطمه به خشم آید و راضی می شود،هنگامی که فاطمه راضی است.
خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجه بزرگ است، دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه دختر محمد است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه همسر علی است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر حسنین است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است. باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست. فاطمه، فاطمه است.