مشکل حمل ونقل ترکیبی رشد نامتوازن شیوه های حمل است

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ مدیر کل تعرفه و توافقنامه های سازمان بنادر و دریانوردی ، در تعریف حمل و نقل چند وجهی یا حمل و نقل ترکیبی گفت: این نوع از حمل و نقل ، تحت یک قرارداد انجام و حداقل دو مد(شیوه) حمل را برای کل مسیر حمل درگیر می کند و در حقیقت با یک سند حمل به نام بارنامه سراسری انجام می گیرد و هماهنگی و مدیریت زمان و تنظیم سرعت عملیات در هر مد حمل بسیار مهم است.
خسرو سرایی افزود: در این نوع از حمل باید بهترین مدهای حمل در مسیر به گونه ای انتخاب و با هم ترکیب شوند که در نهایت نقاط قوت هر مد منجر به نقطه قوت حداکثری حمل ترکیبی و حداقل شدن نقطه ضعف آن شود.
وی ادامه داد: یکی از وظایف بسیار مهم یک تحلیل گر حمل و نقل ترکیبی این است که با بهترین ادغام مدهای حمل در یک مسیر همکاری موثر در تمامی سطوح حمل ترکیبی ایجاد شود.
سرایی با اشاره به اهمیت موقعیت مکانی مبدا و مقصد در حمل و نقل ترکیبی ؛ موقعیت های میانی مناسب مانند مکان هایی نزدیک به مراکز تولید یا مصرف و مکان هایی نزدیک به مسیرهای اصلی حمل و نقل دریایی را برای کاهش هزینه و زمان حمل کالا مهم ذکر کرد و گفت: برخلاف نظر شایع در حمل و نقل ترکیبی کوتاه ترین مسیر هندسی بین مبدا و مقصد لزوما بهترین مسیر نیست.
وی با بیان اینکه وسیع تر بودن دامنه پوشش جغرافیایی ؛ کارایی بیشتر زنجیره تامین را به دنبال خواهد داشت، تصریح کرد: سه سطح تجارت جهانی، تجارت منطقه ای و تجارت ملی می توانند با بکارگیری کارای حمل و نقل ترکیبی در تمامی جنبه ها به صرفه تر باشند و این به معنای ارزان تر شدن دسترسی مصرف کننده به محصولات تولیدی کارخانه ها و رقابت شدید بین مسیرهای مختلف حمل است.
وی افزود : حمل و نقل ترکیبی باید قادر باشد حمل و نقل در برد های متفاوت جغرافیایی از جهانی تا محلی را با هم ادغام کند، اما در کشورمان معمولا نگاه به بیرون کمتر اتفاق می افتد و در داخل نیز به علت مزیت قابلیت دسترسی حمل و نقل جاده ای، طراحان حمل و نقل؛ مزیت های دیگری مانند هزینه کمتر مد ریلی را در نظر نمی گیرند.
مدیر کل تعرفه و توافقنامه های سازمان بنادر و دریانوردی در گفت و گو با شبکه اطلاع رسانی مانا ، با بیان اینکه در کشورشرکت های حمل ونقلی محدودی همه مراحل ترانزیت را از کشور مبدا تا مقصد انجام می دهند و ترانزیت کالا معمولا از قلمروی کشور توسط خارجی ها مدیریت می شود، گفت: شرکت های حمل و نقل داخلی عمدتا تنها در عبور از قلمرو نقش دارند که عمده ترین نقطه ضعف در جذب ترافیک ترانزیتی محسوب می شود.

ضرورت ایجاد سامانه گردش قوی اطلاعات و ارتباطات

سرایی ، رشد نامتوازن شیوه های حمل را از مشکلات عمده شکل گیری حمل و نقل ترکیبی در کشور دانست و گفت: البته در برخی موارد زیرساخت لازم وجود دارد اما به لحاظ نرم افزاری توانایی مدیریت و بهره برداری بهینه از زیرساخت ها وجود ندارد.
وی ادامه داد: البته حتی با زیرساخت های موجود، در صورت برخوردار بودن از سیستم های گردش اطلاعات و ارتباطی قوی و در صورتی که دارای فورواردرهای کالا و تامین کننده خدمات لجستیکی در سطح استانداردهای حرفه ای جهانی باشیم ، می توانیم بهترین مسیرها را برای حمل و نقل ترکیبی به تجار خارجی پیشنهاد دهیم.

بنادر ؛ حلقه واسط  با بازار جهانی