یادداشت_روز
آتش به جان نخلستان ها
سیستان وبلوچستان جنگل چندانی ندارد ، اما آتش درگلستان این استان شعله ور است ، نخل های ۲۰تا ۵۰ساله هفته ای نیست که این سوختن وخاکستر شدن را تجربه نکنند .
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکز سیستان و بلوچستان، نوک پیکان انتقادات تند هم به سمت آتش نشانی ،نشانه می رود این در حالیست که این آتش با نسخه اتش نشانی خاموش نمی شود سرعت این نوع آتش و مناطق آتش سوزی نسخه ای متفاوت می طلبد، مدیریت می خواهد و کمی دلسوزی. سهل انگاری اگرچه جرقه آتش است اما عاملی که نخلستان های ما را بدتر از انبار باروت کرده است ،شاخه های خشک نخل ها و یا علف بهاری خشک شده در پای نخلستان است .هرس درختان به شیوه قدیمی است و کشاورزان مجالی برای بریدن این ساقه ها ندارد بخصوص که ادوات هرس کردن هم مثل وسایل چیدن پشم گوسفندان، سنتی و غیربرقی است .استان سخت نیازمند نمایشگاههایی است که کشاورزان با ادوات کوچک برقی ومکانیکی پرکاربرد جدید آشنا شوند و بخرند نه نمایشگاه ماشین آلات سنگین ،
سالهاست چنین نمایشگاههایی دراستان برپا نمی شود .
ازطرفی وسیعترین نخلستانهای کشور با اینهمه ضایعات ازداشتن کارخانه نئوپان بی بهره است قفل کارخانه نئوپان سراوان هم همچنان بسته است .اگراین کارخانه راه می افتاد حالا برسر هرس شاخه های خرما ،رقابت بود .
درباره علف های خشک سطح نخلستان که معمولا دربهارمی رویند و در تابستان با جرقه ای آتش می گیرند ،بهترین نسخه همان تجویز پروفسور" پسرکلی "ازاساتید مطرح ایرانی درجهان است .نسخه او برای جنگلها ومراتع ونخلستانها این است که در بهار همواره دام به اندازه متعادل دربستر اینها باید چراکنند تا علفزاری خشک در تابستان وپاییز ، انبار باروت ایجاد نشود.
نخل امید مردم برای زندگی است ،این مهم می طلبد که جهاد کشاورزی ما، ستاد مدیریت بحران ما ،اتش نشانی وخدمات ایمنی ما حداقل آمار آتش سوزی ها ،وتعداد نخل های شهید شده را داشته باشند .حداقل یک جلسه درسطوح عالی برای این امید مردم داشته باشند
با رصد وپایش این آمار ، بی تردید در می یابند عمق فاجعه را و اهمیت دفع آن را
#یادداشت_روز ؛#احمدملاشاهی