به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما ؛ حسین شهیدزاده، گفت : تهران در 2016 از نظر سطح تراز میانگین سالانه غلظت PM10، رتبه 12 بین 26 کلانشهر مورد بررسی را به خود اختصاص داده و میانگین سالانه اندازهگیری شده پایتخت کشورمان در سال مذکور 4 برابر حد استاندارد تعیین شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش شده است.
شهیدزاده افزود: اصولاً شاخص آلایندههای منواکسید کربن، اکسید نیتروژن، اکسیدهای گوگرد، ترکیبات آلی فرار و ذرات معلق مورد بررسی قرار میگیرد که حجم آنها در هوای پایتخت 726 تن در سال برآورد شده و لازم است درباره کاهش آن برنامهریزی دقیق شود.
وی تصریح کرد: سهم بدنی منابع آلاینده هوای تهران نیز در بررسیهای انجام شده اینگونه تقسیم بندی شده که منابع ساکن 15% و منابع متحرک 85% است. سهم منابع متحرک در تولید آلایندههای گازی فرار و ذرات معلق به ترتیب 85% و 70% تعیین شده و منابع ساکن بقیه سهم را به خود اختصاص می دهد.
به گفته قائم مقام مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوا مهمترین و کاربردیترین روش کاهش آلودگی هوا، کاهش میزان آلودگی از منبع انتشار است که با استفاده از کاتالیستها سالم برای خودروها، موتورسیکلتها، استفاده از فیلتر دوده برای خودورهای دیزلی، بهبود استاندارد انواع وسایل نقلیه، کنترل آلودگی صنایع و منابع انتشار ثابت است اگرچه باید در مورد ترافیک و کاهش مطلوبیت استفاده از وسایل نقلیه شخصی نیز قوانین لازم تصویب و به اجرا گذاشته شود.
وی درباره تاثیرگذاری کاتالیستخودرو در کاهش آلودگی هوا گفت: بررسیها نشان میدهد کاتالیستها با تبدیل هیدروکربنهای نسوخته که از موتور خارج میشود به آب و دیاکسیدکربن (همچنین تبدیل اکسید نیتروژن به گاز نیتروژن)، تا 90% گازهای سمی را بیاثر میکنند و در کنترل آلودگی هوا تکنیکی بسیار مؤثر به شمار میآیند؛ اما طول عمر مفید واکنشگرهای کاتالیستی خودروها در حدود 80000 کیلومتر است.
شهیدزاده با اشاره به طول عمر 4 ساله کاتالیستها تاکید کرد: با اتمام عمر مفید کاتالیستهایی که قرار است مانع از آلودگی هوا بشود شاهد آن هستیم که نه تنها کارایی خود را از دست میدهد بلکه بهنوعی میزان آلایندگی خودرو را تا 5 برابر افزایش میدهد.
حتما مسئولان در زمینه اجرای طرح تعویض کاتالیست برنامهریزی دقیقی داشته باشند.
قائممقام مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوا معتقد است اجازه تردد خودروها نباید بر اساس شماره پلاک باشد بلکه لازم است بر اساس میزان آلایندگی آنها برای ترددشان در سطح کلانشهرها تصمیمگیری شود. البته شهرداری تهران برای سال آینده طرحی ارائه کرده است که طی آن ضمن محدود کردن تعداد خودروها در محدوده طرح ترافیک، به میزان انتشار آلودگی و همچنین میزان ساعات حضور آنها توجه خواهد شد که در صورت اجرایی شدن میتواند عاملی در کاهش آلودگی هوای کلانشهر تهران باشد.
وی برنامهریزی برای کاهش آلایندههای متحرک یا همان خودروها را اولویت سازمانهای متولی اعلام کرد و گفت: سهم منابع ساکن خانگی و تجاری که شامل موتورخانههای ساختمانهای مسکونی نیز میشود، در تولید آلایندههای منواکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن، ترکیبات آلی فرار و ذرات معلق به ترتیب1.2%، 22.6%، 1.4% و 2.1% تعیینشده است بنابراین با توجه به این سهمها و اولویت پایین این منابع نسبت به دیگر موارد آلاینده، در حال حاضر شرکت کنترل کیفیت هوا طرحی در خصوص موتورخانههای معیوب خانهها ندارد؛ اما سازمان حفاظت محیطزیست طرحهایی در این مورد اجرایی کرده است.
