11 شعبان، میلاد حضرت علی اکبر (ع)

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ در کشورهای مختلف ۱۲ آگوست را روز جوان نامیده است و در ایران افتخار این را اریم که روز ۱۱ شعبان برابر با میلاد با سعادت علی اکبر حسین (ع) را روز جوان و جوانان است .
حضرت علی اکبر (ع) فرزند امام سوم شیعیان حسین ابن علی (ع) در ۱۱ شعبان سال ۳۳ هجری قمری در مدینه منوره متولد شد.
جوان برومند امام حسین (ع) که با فداکاری‌هایش در روز عاشورا جاودانه شد و درس‌های بسیاری را به جوانان آموخت.
خواهی که ببینی رخ پیغمبر را
بنگر رخ زیبای علی اکبر را
در منطق و خلق و خوی او می بینی
با دیده ی جان محمدی دیگر را
اگر چه زندگی حضرت علی اکبر (ع)، خیلی به قلم تحریر نیامده است ولی همین مقداری که بیان شده است حاکی از روح بلند، بزرگواری، تقوا، ادب و دیانت اوست. درباره دوران کودکی علی اکبر (ع)، همین بس که تربیت او در دامان حسین بن علی (ع) است.
علی اکبر (ع) جوانی خوش صورت و زیبا و طلاقت لسان و صباحت رخسار و سیرت و خلقت را از پیامبر اکرم (ص) به ارث برده بود. شجاعت از علی مرتضی (ع) داشت و به جمیع محامد و محاسن معروف بود.

جوانی، بهار عمر و فصل طربناک زندگی است. هیچ دوره ای از زندگی چون روزگار جوانی، سرسبز و خرم نیست و هیچ انسانی همانند زمان جوانی، توانمند و پرانرژی نیست.
بسیاری از پیروزی‌ها و کامیابی‌ها، تنها در سایه جوانی امکان‌پذیر است و بسیاری از آرزوها و هدف‌ها، فقط در فرصت جوانی قابل دست یابی است.
جوانی فرصتی است که بر خلاف بسیاری از فرصت‌های دیگر، تنها یک بار در اختیار همه قرار می‌گیرد و چون به انجام خویش برسد، هرگز امکان تکرار نخواهد داشت.
در آسمان عمر، جوانی ستاره ای است
یک بار بیشتر نکند در جهان طلوع
چون اصل عمر توست، بدان قدر و قیمتش
اصل آر فنا شود، نبری نفع از فروع
جوانی دوره دل خوشی‌هاست دوره رهایی از قید و بندهایی است که در سنین دیگر دست و پای انسان را می‌بندد. انرژی وصف ناپذیری که در دوران جوانی وجود دارد را هیچگاه نمی‌توان در دوره دیگری از زندگی پیدا کرد. سرحال، شاد، پر انرژی و ... همگی فقط و فقط در جوانی یافت می‌شود. به همین علت است که تمامی شاعران نامی جوانی را چون دری گرانبها می‌دانند که با هیچ پول و متاع مادی نمی‌توان آن را خریداری کرد.
ملک الشعرا بهار می‌گوید:
دور جوانی بشد از دست من
آه و دریغ آن زَمَن دل فروز
قوّت سرپنجه شیری گذشت
راضی‌ام اکنون به پنیری چو یوز

پروین اعتصامی می گوید:
جوانی نکو دار کائن مرغ زیبا
نماند در این خانه استخوانی
متاعی که من رایگان دادم از کف
تو گر می‌توانی، مده رایگانی
جوان را باید به حال خود رها کرد تا غرق در افکارش شود ولی از دور بر او نظارت کرد که از این دوران طلایی بهره ببرد. از یک جوان نمی‌توان انتظار داشت که مانند افراد پیر و سالخورده محتاط باشد و در یک چارچوب خاص عمل کند. جوانی به آزادی عمل است، به افکار جذاب برای ایده‌های نو، نه بسته شدن در بند قواعد زندگی.
روز جوان یک روز نیست بلکه تمام روزها جوان هستند. این نامگذاری نمادی است برای یادآوری دورانی شکوهمند در زندگی. دورانی که مثل آن دیگر یافت نخواهد شد.
باید به جوان فرصت لذت بردن از این زمان را داد و در عین حال از گوهر وجودیش نیز استفاده کرد. با بها دادن به جوانان می‌توان به قله‌های مرتفع دست نیافتنی رسید. بایستی به جوان کمک کرد تا به اهدافش دست یابد نه اینکه با گفتن کلمه بی تجربه و کارنابلد او را به دامن یاس و نا امیدی سپرد.
جوان را باید درک کرد، باید فهمید، باید شناخت و باید زیر پای او پله‌ای شد تا بالا رود. بالا رفتن او ارتقا همه جامعه است رشد و بالندگی کشور را در پی دارد و در آخر مایه افتخار و سربلندی همه خواهد شد.
کشور ما جوانان بی نظیری دارد جوانانی که لیاقت و شایستگی خود را در 8 سال دفاع مقدس به رخ همه کشیدند. جوانی که تمام امکانات خود را در خارج از کشور رها کرد و برای دفاع از ناموس و کشورش به جنگ رفت. جوانان امروزی فرزندانت همان دیروزی‌ها هستند پس می‌توان روی آن‌ها نیز حساب کرد.
جوانان غرورآفرین کشور امروز نیز در زشته های مختلف علمی و فرهنگی و ورزشی و هنر افتخارآفرین اند که باید وجودشان را بها داد و روی این سرمایه اززشمند حساب باز کرد.