آمار خشونت جنسی و تجاوز به زنان روهینگیا در میانمار هولناک است

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما به نقل از سی سی تی وی، نزدیک به یک سال پیش صدها هزار تن از آوارگان مسلمان روهینگیا پس از فرار از خشونت نظامیان میانمار به بنگلادش گریختند. در میان زنان آواره به موارد بیشماری برخورد می شود که بدست نظامیان ارتش میانمار مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند. شفیقه بگوم و دختر نوجوانش از جمله قربانیان آزار و خشونت جنسی هستند که از میانمار گریخته و در کاکس بازار شهری نزدیکی مرز بنگلادش و میانمار سکنی گزیده اند.

نظامیان ارتش میانمار به او و دخترش تعرض کرده اند و مجبور شده است به بنگلادش بگریزد، هم اکنون هم به ناچار و به تنهایی باید از فرزندانش مراقبت و نگهداری کند زیرا شوهرش از پذیرش نوزادی که به تازگی متولد شده خودداری می کند.
وی گفت: "خجالت می کشم بچه را از خانه بیرون ببرم. مردم حرف های کنایه آمیزی می زنند و آزام می دهند. دو بار می خواستم بچه را به خانواده ی دیگری بدهم."

این لکه ننگ اجتماعی را بسیاری از زنان دیگر نیز احساس می کنند. آمارهای صندوق جمعیت سازمان ملل نشان می دهد بیش از 13 هزار زن مسلمان روهینگیا پس از فرار از خانه هاشان و در جستجوی پناهگاه در معرض خشونت و آزار جنسی قرار گرفته اند. دستگاه های امدادرسان انتظار دارند تولد نوزادن به جا مانده از این آزارهای جنسی در سال جاری با افزایش همراه شود.

داده های صندوق بین المللی کودکان سازمان ملل (یونیسف) حاکیست روزانه نزدیک به 60 نوزاد در اردوگاه های آوارگان و از مادرانی متولد می شوند که پس از آواره شدن هدف آزار جنسی و تجاوز قرار گرفته اند. برخی کودکان ناخواسته رها می شوند و دستگاه های امدادرسان سرپرستی برخی دیگر را که هم اکنون بی سرپرست به شمار می آیند به عهده می گیرند. یونیسف برآورد کرده است نیمی از افرادی که به تازگی آواره شده اند و از میانمار راهی بنگلادش می شوند کودکان هستند. نوزادان از همان ابتدای تولد با سختی و مشقت فراوان روبرو خواهند شد.

به آتریس آکوآ، مدیر حمایت انساندوستانه در سازمان بین المللی و غیردولتی "کودکان را نجات دهید" گفت: "بزرگترین نگرانی ما برای همه ی نوزادانی که این وقت سال متولد می شوند بدون توجه به اینکه چگونه به دنیا آمده اند این است که برچسب و ننگی همراهی شان می کند. همه کودکان حق دارند زندگی شان را به بهترین شکل ممکن و در سایه ی دسترسی به بهداشت، خانواده ای که از آنان مراقبت کند، آموزش، و تغذیه ی خوب و سالم آغاز کنند."