وزنه برداری و حواشی پایان ناپذیر

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ هفته نخست لیگ برتر وزنه برداری در حالی برگزار شد که طبق اعلام کادر فنی تیم ملی، نفرات برتر باید مجوز حضور دربازی های آسیایی را از آن خود می کردند تا مسافر جاکارتا شوند.

در این هفته کیانوش رستمی وزنه بردار المپیکی برای اولین بار در دسته 94 کیلوگرم به رقابت پرداخت و اوت کرد! همان وزنه برداری که قبل از بازی های المپیک ریو راهش را از تیم ملی جدا کرد و در کنار ملی پوشان به تمرینات اختصاصی پرداخت تا آماده حضور بر تخته مسابقات جهانی در آناهیم شود.

مسابقاتی که هرگز درخششی در آن نداشت و به بهانه مصدومیت حاد که البته ثابت هم نشد نتوانست موفق پیش رود. او بعد از این رقابتها هم دست از تک محوری برنداشت و خارج از اردوی تیم ملی با تمرینات اختصاصی پیش رفت تا آماده حضور در لیگ برتر 97 شود.

هفته نخست لیگ او در مصاف با دیگر وزنه برداران حاضر که به گمانشان قرار بود تا در رقابتی سالم برای گرفتن جواز حضور در بازی های آسیایی تلاش کنند موفق نبود. رستمی در دسته 94 کیلوگرم در حرکت یکضرب وزنه 180 کیلوگرم را بالای سر برد ولی در حرکت دوضرب حذف اما در کمال ناباوری مسافر جاکارتا شد تا مُهر تاییدی بر حمایت های بی دریغ و همه جانبه رئیس فدراسیون و نمایشی بودن تصمیم گیری های شورای عالی فنی بزند!

نکته قابل توجه اینکه شورای فنی، حق مسلم مجید عسگری وزنه بردار دسته 69 کیلوگرم را نادیده گرفت و بجای او مجوز اعزام به اندونزی را برای کیانوش رستمی صادر کرد.

اتفاقی که نباید دور از ذهن باشد زیرا گزینه مورد نظر کیانوش رستمی است! کسی که با حمایتهای بی دریغ فدراسیون و عوامل دیگر در هر شرایطی و با هر شرطی به فعالیتش به شیوه کاملا دلخواه ادامه می دهد و کسی را یارای مقابله با او نیست!

سکوت رئیس فدراسیون و اعضای شورای فنی هم از دیگر نکات قابل توجه در این زمینه است. شاید به زعم آنها تحمل فشار رسانه ای و انتقادات بجا بهتر از پاسخگویی به افکار عمومی است. هرچند مدت هاست که افکار عمومی به موضع گیری های عجیب فدراسیون در قبال رستمی عادت کرده و شاید زمان آن فرا رسیده است تا دیگر به این اقدامات واکنشی نشان ندهند و تعجب نکنند.

از طرفی باید به شورای فنی حق داد زیرا اعضا پاسخ موجهی برای این تصمیم گیری عجیب ندارند. شاید هم فکر می کنند بعد از چند روز فشار انتقادات به حداقل می رسد و همه چیز مثل گذشته رنگ عادت به خود می گیرد و عادی می شود. غافل از آنکه تاریخ گواه همه واقعیات خواهد بود.

فرزانه آذرفام