نقابی بر چهره کودتایی ناکام

تابستان داغ ۱۳۵۹ آبستن حوادثی است که تضعیف و از هم پاشیدن نظام نوپایه جمهوری اسلامی ایران را هدف گرفته بود.

به گزارش فضای مجازی خبرگزاری صداوسیما؛ ماه‌ها و سال‌های اول پس از پیروزی انقلاب مملو از اخبار و حوادثی بود که از سوی بیگانگان یا گروه‌های مخالف در کشور علیه انقلاب و مردم رقم می‌خورد. یکی از اخباری که در ماه های اول پس از پیروزی انقلاب به گوش می خورد کودتاهایی بود که یکی پس از دیگری با شکست مواجه می شد.
کودتا به معنی ضربه به حاکمیت مشروع است و اساسا وقتی یک گروه از نظامیان با اهداف ضد مردمی و یا تحریک خارجیان علیه حکومت مردمی اقدام نظامی می‌کنند در اصطلاح حقوقی – سیاسی گفته می‌شود نظامیان کودتا و اقدام به سرنگونی دولت مشروع کرده اند. کودتا یکی از راه‌های نیازموده پیش روی برای براندازی بود.
شاپور بختیار پس از فرار از ایران در تیر ۵۸ در پاریس اعلام کرد: با هدف سرنگونی نظام اسلامی، جنبش مخالفان را رهبری خواهد کرد و با این هدف و همچنین جذب کمک‌های مالی با کشور‌های بیگانه بخصوص امریکا، انگلیس و عراق ارتباط برقرار کرد.

دانلود

فیلم اصلی

وی سپس به تحریک کودتاچیان پرداخت و در نهایت توانست روزنامه‌ای به نام "قیام ایران" را منتشر و تشکیلاتی به مرکزیت پاریس را راه اندازی کند و به چهره‌ای محوری در مخالفت با نظام اسلامی تبدیل شود.
"نجات قیام ایران بزرگ" یا "نقاب" اسم سازمانی بود که برای مطالعه راه‌های موفقیت کودتا در ستاد بختیار و با کمک فرماندهان پاکسازی نشده ارتش و با هماهنگی کاخ سفید تشکیل شد و مثلث ریاست آن در سه شاخه, نظامی به رهبری بنی عامری، سیاسی به رهبری سرهنگ پرویز قادسی و تدارکات به رهبری سرهنگ منوچهر قربانیفر شکل گرفت.
از نظر مسئولان نقاب، فتح تهران مساوی با پیروزی در سراسر کشور بود و با تصوری که از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ داشتند فکر میکردند با سقوط تهران همه کشور تسلیم آن‌ها میشود.

اوایل تیر کمیته مرکزی کودتا تصمیم گرفت که کودتا را در ۱۸ تیر رقم بزند و قرار بود در شب آن حدود ۳۰۰ نفر از چتربازان مشغول به خدمت و یا بازنشسته که در تهران مستقر بودند در دسته‌هایی کوچک به سمت محل‌های مشخص شده در نزدیکی پایگاه هوایی شاهرخی در همدان بروند، سران کودتا با ارتش بعثی عراق هماهنگ کردند که در روز ۱۹ تیر و در ساعت مقرر وارد حریم هوایی منطقه شوند و در پی عملیات هوایی عراق، آژیر قرمز پایگاه که رمز شروع کودتا بود به صدا درآید و پرسنل هواپیما‌ها را مسلح و آماده پرواز کنند، به طور همزمان خلبانان وابسته به کودتا در ظاهر برای حرکت به سمت مرز‌ها و پاسخ به ارتش عراق و در واقع برای حرکت به سوی تهران و بمباران اهداف از پیش تعیین شده پرواز کنند.

منزل امام، مسجد فیضیه، مجلس شورای اسلامی، ستاد مرکزی سپاه، کمیته، مقر اصلی دادگاه انقلاب، دفتر نخست وزیری، فرودگاه مهرآباد و فرودگاه نیروی هوایی در تهران و چند شهر دیگر از جمله هدف‌های اصلی برای حمله بودند.
مرحله دوم پس از پایان بمباران‌ها و شکستن دیوار صوتی آغاز می‌شد و گروهی از واحد‌های زمینی مسئول دستگیری رهبران برجسته انقلاب و تصرف نقاط حساس بودند.
این کودتا از لحاظ تجهیزات نظامی که قرار بود از داخل و خارج در جریان آن به کار گرفته شود در تاریخ کودتا‌های جهان بی سابقه بود و چنان دقیق طرح ریزی شده بود که سیا موفقیت آن را قطعی می‌دانست.

دانلود

فیلم اصلی

رهبران کودتا در پاریس موافقت ضمنی آیت الله شریعتمداری برای جایگزینی یک رهبر مذهبی به جای امام خمینی را نیز کسب کرده بودند. با جلب نظر آیت‌الله شریعتمداری، عوامل اصلی کودتا در مقابل کسانی که دچار شک و تردید بودند می‌گفتند: خیلی‌ها از جمله شریعتمداری این کودتا را تائید کرده‌اند.
کودتاگران قصد داشتند پس از موفقیت در عملیات نقاب و تسخیر مراکز مهمی، چون صداوسیما به‌واسطه آیت‌الله شریعتمداری از مردم بخواهند با حفظ آرامش با کودتاگران نظامی همکاری داشته باشند.
کودتاگران همچنین قصد داشتند که پس از برکناری دولت توسط عناصر کودتا، یک دولت صد درصد نظامی را روی کار آورند و زمام امور کشور را به مدت دو سال در دست بگیرند.
طراحی نقشه کودتا توسط گروهی از سیاسیون سکولار و نظامیان خائن بسیار دقیق و حساب شده بود، اما با لو رفتن کودتا این توطئه بزرگ در عمل به بن بست رسید.
پس از لو رفتن کودتای نظامی نقاب ستاد هماهنگی خنثی سازی این توطئه بزرگ شکل گرفت و بسیاری از عوامل کودتا تعقیب و دستگیر شدند و اعلامیه‌های پیروزی کودتا که از قبل چاپ و آماده شده بود هرگز از انبار‌ها خارج نشد.
ستاد کودتا با محوریت بختیار در پاریس پس از شکست کودتا سناریوی دوم یعنی ترغیب عراق برای حمله به ایران را در دستور کار خود قرار داد و به این ترتیب در شهریور ۵۹ نبردی ۸ ساله آغاز و در نهایت نیز با شکست عراق و شکستی دیگر در دفتر مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران رقم خورد.