چگونه سعودی ها و منصور هادی یمن را نابود کردند؟

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما به نقل از امریکن کانسروتیو  منصور هادی و عربستان سعودی از گرسنگی مردم یمن به عنوان سلاح استفاده کردند.
این پایگاه اینترنتی در تحلیلی به قلم دنیل لاریسون نوشت: کریستوفر رویتر در مقاله ای در نشریه اشپیگل آنلاین توضیح داد که چگونه تصمیم منصور هادی رئیس جمهور مستعفی و فراری یمن برای انتقال مقر بانک مرکزی یمن موجب فاجعه اقتصادی، تشدید بحران انسانی و قحطی گسترده در این کشور شده است.
وی نوشت، با توجه به این که تهاجم سعودی ها به یمن که ابتدا قرار بود فقط چند هفته به طول بیانجامد، هنوز پس از سه سال به نتایج مطلوب نرسیده است، ریاض تصمیم گرفت از این قحطی به عنوان یک سلاح استفاده کند. رئیس جمهور هادی از ژوئن 2016، از انتقال درآمدهای حاصل از میادین نفتی خود به بانک مرکزی خودداری کرد و در عوض این پول را به یک حساب بانکی در یک بانک در عربستان سعودی منتقل کرد. در ماه ژوئیه، وی دستور داد دسترسی بانک مرکزی به همه حساب های ارزی در خارج از کشور قطع شود. سپس در سپتامبر همان سال، وی بن همام، رئیس بانک مرکزی را برکنار کرد و مقر بانک مرکزی را با ادعای حفظ استقلال آن، به عدن منتقل کرد.
چند روز بعد، گرسنگی به عنوان یک سلاح مورد استفاده قرار گرفت. وی گفت:"ممکن است که ما دیگر نتوانیم حقوق کارمندان دولت را بپردازیم." در مناطق تحت کنترل حوثی ها، کارمندان دولت در دو سالی که گذشته است مبلغی کمتر از چهار ماه حقوق دریافت کرده اند.
انتقال بانک مرکزی به عدن مانند نابود کردن آن بود. این بانک جدید به مدت یک سال پس از انتقال به عدن حتی کد سوئیفت نداشت و این بدان معنا است که به سیستم انتقال پول جهانی دسترسی نداشت و درآمد نفتی این کشور کماکان به آن حساب در عربستان سعودی منتقل می شد. جانشین های بن همام تنها یک راه برای حل کاهش روز افزون ارزش پول این کشور داشتند و آن چاپ صدها میلیارد ریال پول بیشتر بود.
زمانی که هادی بانک مرکزی را به عدن منتقل کرد، آخرین نهاد ملی را که پس از آغاز جنگ هنوز سالم باقی مانده بود، نابود کرد. سازمان های بشردوستانه در آن زمان هشدار دادند که این کار مشکلات مردم را به طور چشمگیری بدتر خواهد کرد اما دولت "مشروع" کار خود را کرد، زیرا رفاه مردم هرگز یکی از اولویت هایش نبوده است. این یک تصمیم مخرب و احمقانه بود که پیامدهای خطرناکش برای هر کسی که به آن توجه می کرد، مشهود بود. این جنگ اقتصادی در یمن به بخش های تحت کنترل شورشیان در این کشور به شدت لطمه زده است اما سقوط ارزش پول این کشور به کل جمعیت غیرنظامی آن نیز لطمه زده است. ائتلاف سعودی و این دولت "مشروع" نتوانستند به اهداف خود در جنگ احمقانه شان دست یابند و در عوض این کشور را نابود می کنند و مردم آن را به فقر و گرسنگی مبتلا می کنند.
نویسنده این مقاله افزود، کارهایی وجود دارد که هنوز برای نجات این کشور می توان انجام داد اما باید دید که آیا اراده سیاسی برای آن وجود دارد یا خیر.
بن همام در سخنانی خطاب به جامعه بین المللی گفت: "اگر جامعه بین المللی بخواهد می تواند مانع این سقوط شود. اگر استقلال بانک مرکزی بار دیگر ایجاد شود و اطمینان حاصل شود که درآمدهای نفتی به این بانک منتقل می شود به طوری که حقوق کارمندان دولت پرداخت شود و اگر آنها ارزش ریال را تثبت کنند می توانند این کشور را نجات دهند.
اما آیا آنها واقعا می خواهند؟"
پایان جنگ اقتصادی در یمن به اندازه توقف این جنگ مهم است و اگر فرصتی برای جلوگیری از وقوع بدترین گرسنگی دهها سال اخیر وجود داشته باشد، آن فرصت همین الان است. واکنش بین المللی به بحران یمن مانند همیشه بسیار آهسته و ناکافی بوده است.
نویسنده این تحلیل در خاتمه تاکید کرد برای حل این بحران، باید آن را در اولویت قرار داد و از مارتین کریفیتس، نماینده ویژه سازمان ملل در امور یمن به صورت جدی حمایت کرد.