افزایش خودکشی نظامیان صهیونیست

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما العهد لبنان با اشاره به افزایش موارد خودکشی و نافرمانی در میان نظامیان صهیونیست نوشت: یاس و ناامیدی نظامیان اسرائیلی از نبود افق مشخصی برای جنگ و آماده باش های دائمی آنها و همچنین وجود مقاماتی که در اجرای سیاست های جنگی و بی توجهی به قوانین بین المللی مصمم هستند، باعث ایجاد چنین وضعیتی شده است.
پایگاه خبری العهد لبنان در یادداشتی به قلم شارل ابی نادر نوشت: اخیرا ارتش اسرائیل شاهد افزایش چشمگیر میزان خودکشی و نافرمانی در میان نیروهای وظیفه به ویژه نظامیانی است که در درگیری های مستقیم یا نبردها حضور ندارند و به انجام وظایف امنیتی و نظامی عادی می پردازند و با استقرار در محل به دنبال تامین امنیت، نگهبانی یا گشت زنی هستند یا اینکه در نقاط ایست و بازرسی مستقر می شوند یا به انجام تمرینات و رزمایش ها اقدام می کنند. در شرایطی که دشمن اسرائیلی به علت افزایش میزان تنش ها، نیاز به آمادگی بالا یا آماده باش در همه جبهه های درگیری دارد و همچنین با توجه به افزایش احتمال درگیری های گسترده در غزه یا در جنوب سوریه یا حتی مزارع اشغالی شبعا، تل آویو با معضل اساسی و دشواری مواجه است که مسلما بر تصمیمات سرنوشت ساز آن در رویارویی با محور مقاومت، تاثیر منفی می گذارد.
اخیرا با خبر شده ایم دهها نفر از اعضای تیپ ویژه گولانی مستقر در مرزهای نوار غزه در واکنش به برخی اقدامات تنبیهی تادیبی اِعمال شده بر آنها به علت رعایت نکردن نظم و انضباط و همچنین مخالفت با برخی دستورهای نظامی و همچنین به علت تمرد، از مشارکت در ماموریت ها و رزمایش ها در پایگاه نظامی تسیلیم در جنوب فلسطین اشغالی خودداری کرده اند.
از سوی دیگر، گزارش های موثق و مستند زیادی وجود دارد که نشان می دهد در سه سال گذشته، میزان خودکشی در میان نظامیان اسرائیلی به علت بروز برخی عوامل «جدید» به پنجاه مورد رسیده است. اکثر این عوامل در حین خدمت ظاهر شده و مربوط به وضعیت روانی آنها نیست و در دوران خدمت یا زندگی آنها چنین عواملی مشاهده نشده است و مراکز روانپزشکی از این عوامل اطلاع نداشته اند. علل افزایش موارد خودکشی چیست و این امر به طور کلی چه نتایجی بر فعالیت و آمادگی های یگان های دشمن می گذارد؟
خودکشی یا نافرمانی نظامیان اسرائیلی با وضعیت حساس و متشنج یگان های ارتش که به طور دائم با چنین وضعیتی سروکار دارند ارتباط دارد. این وضعیت در سال های گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است و اکثرا، نیروهای وظیفه نَه نیروهای ذخیره و بازنشسته با آن مواجه اند. علل و عوامل افزایش چنین حوادث خطرناکی چیست و چه تاثیری بر فعالیت و آمادگی کلی یگان های ارتش دارد؟
بی شک آماده باش گسترده و دائمی یگان های ارتش اسرائیل در سال های گذشته، باعث ناامیدی و سرخوردگی این نظامیان شده است، زیرا تقریبا در آمادگی دائمی هستند و نمی توانند از حداقل فرصت و مرخصی های خود نیز استفاده کنند. از جمله این مناطق درگیر، مرزهای غزه است که به علت شلیک موشک ها، خمپاره ها، برگزاری راهپیمایی های بازگشت، پرواز بادبادک های آتش زا و همچنین وقوع درگیری های شدید در مرزها با وضعیت بسیار حساسی مواجه است.
داخل کرانه باختری، شمال اسرائیل نزدیک مرزهای لبنان -به علت وجود تونل ها و احتمال ورود نیروهای حزب الله به منطقه الجلیل- و جولان اشغالی و آزاد شده از دیگر مناطقی است که نظامیان اسرائیلی در آنها با چنین وضعیت حساسی مواجه اند.
طبیعتا، افزایش قدرت و توانمندی های نیروهای مقاومت در غزه، لبنان و سوریه از نظر موشک و سلاح یا نوع فعالیت آنها و همچنین جرأت و شهامتی که نیروهای مقاومت در اختیار دارند، باعث تضعیف روحیه نظامیان اسرائیلی شده است.
اخیرا افسران و نظامیان اسرائیلی به مقامات خود به ویژه مقامات سیاسی -به علت اتهاماتی که در زمینه فساد و دریافت رشوه به آنها وارد شده است- بی اعتماد شده اند به طوری که برخی از این اتهامات نظیر اتهامات ایهود اولمرت ثابت شده است و برخی دیگر از مقامات نظیر بنیامین نتانیاهو هنوز منتظر احکام خود هستند. این مساله، نظامیان اسرائیلی را به فرار از خدمت یا نافرمانی سوق می دهد و برخی از سربازانی که دارای روحیه های ضعیف هستند از بیم تصمیمات جنگی یا تصمیمات حساس نظامی خودکشی می کنند.
بالاخره اینکه، یکی از مهمترین عوامل مؤثر در یاس و ناامیدی نظامیان اسرائیلی، این است که نظامیان اسرائیلی متوجه شده اند نبرد و مبارزه آنها هیچ چشم اندازی ندارد و پایانی برای آن نیست و آنها روز به روز بیشتر در جنگ و درگیری های شدید غرق می شوند و همواره از خود می پرسند تا کجا این درگیری ها ادامه دارد و آیا پایانی برای آنها وجود دارد یا خیر؟ آیا همواره زندگی آنها در آماده باش، آمادگی، درگیری و در معرض خطر خواهد بود؟ با توجه به وجود مقامات سیاسی و نظامی در اسرائیل که در اجرای سیاست های تجاوز، حمله و مخالفت با قوانین بین المللی مصمم هستند، احتمال زیادی وجود دارد که این نظامیان کشته یا زخمی شوند و در نتیجه همواره این نظامیان در معرض خطر هستند و از سوی دیگر نمی توانند با اتخاذ تصمیمات صحیح، زندگی، امنیت و سلامت خود را حفظ کنند.