کاهی که دیگر نمی سوزد

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خوزستان؛ هر ساله کشاورزان گندم کار خوزستانی پس از خوشه چین کردن محصولات خود ،زمین کشاورزی را برای کاشت محصول بعدی به دست آتش می سپرند تا کاه و کلش آن سوزانده شود.

این کار علاوه بر آلودگی زیستی و سیاه شدن آسمان آبی، طبیعت را دستخوش تغیرات محیطی می کند و موجودات کوچکی را که برای خاک مزارع مفید می باشند از بین می برد.

حال کار آفرینی پیدا شده که با فکر و همت خود در یکی از شهرستانهای خوزستان رونق خوبی را به راه انداخته است. او با هدف اشتغالزایی و ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست کاری را شروع کرده که نتیجه اش را می توان در زیبایی مزارع و رونق اقتصادی گندمکاران دید.

این کار آفرین نمونه که تقریبا 6 سالی است به صادرات کاه و کلش بجا مانده در زمین های کشاورزی روی آورده، توانسته است با بازاریابی و شناسایی خریداران این محصول در کشورهای همسایه برای خود و افراد زیادی در شهرستان حمیدیه درآمدزایی کند.

ابوحسن کشاورز حمیدیه ای می گوید: هیچ وقت فکرش را هم نمی کرد که کاهی را که هر سال پس از برداشت خوشه های گندم می سوزاند روزی بتواند از طریق فروش آن درآمد زایی کند.

آقای نیسی کار آفرین نمونه خوزستانی ، پسماند کشاورزی از مزارع گندم و در حجم کمتر محصولات دیگر مانند، عدس، نخود، لوبیا و یونجه را با دستگاهی به نام بیلر جمع آوری و پس از بسته بندی صادر می کند.

او با صادرات این محصول برای صد نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم شغل ایجاد کرده ،که ازجمله آنها می توان به کارگران مزرعه ، ترخیص کاران، رانندگان و انبارداران اشاره کرد.

ناصر یکی از اهالی حمیدیه می گوید: کشاورزان منطقه، با درآمدی که از طریق فروش کاه و کلش به دست می آورند دیگر حاضر نیستند مزارع را آتش بزنند.

به گفته او: آقای نیسی به یکی از کشاورزان این شهرستان که می خواست مزرعه 20 هکتاری اش را پس از برداشت بسوزاند به ازای هر هکتار  500 هزار تومان پرداخت کرد و او که انتظار دریافت این مبلغ را نداشت از سوزندان مزرعه منصرف شد.

سعید راننده کامیون که با آقای نیسی کار می کند و وظیفه اش انتقال بار از مزرعه به مرز برای صادرات است می گوید: آقای نیسی با پشتکار و اراده ای مثال زدنی توانست از ضایعات کشاورزی که پیش از این سوزانده می شد، ثروت تولید کند.

آقای نیسی می گوید: با یک برنامه ریزی و مدیریت دقیق می توان فرصت های شغلی زیادی از این طریق ایجاد و ارز وارد کشور کرد.

او برای توسعه صادرات و افزایش برداشت در هر هکتار، نیاز به دستگاه های پیشرفته با قابلیت بسته بندی مناسب و دروی ساقه ها از سطوح پایین تر را یادآور می شود و با مقایسه دستگاه های فعلی با مشابه خارجی می گوید: ظرفیت برداشت دستگاه های خارجی با 50 تا 60 کیلوگرم در هر بسته، تقریبا بیش از سه برابر دستگاه های موجود در کشور است.

این فعال اقتصادی، در وهله اول از تعرفه های بالای گمرگی به عنوان مشکل اصلی صادراتی یاد می کند و در وهله دوم ، نبود پوشش بیمه ای برای این کالا توسط شرکت های بیمه گر را مانع صادراتی دیگر می داند و از آتش سوزی در یکی از انبارهای خود در سال گذشته و ضرر و زیان هنگفت خود در آن حادثه و حمایت نکردن بیمه ها گلایه می کند.

آقای نیسی می گوید: در این چند سالی که به خرید کاه و کلش از کشاورزان روی آورده علاوه بر فرهنگ سازی برای جلوگیری از سوزاندن کاه و کلش مزارع در خوزستان توانسته کاهی که سوزانده می شد را به محصولی به  ارزش طلا برای کشاورزان منطقه تبدیل کند .

او یکی از علت های استقبال تجار دام و علوفه از کاه و کلش استان را  موقعیت جفرافیایی و خاک حاصل خیز خوزستان می داند و می گوید: کاه و کلش جنوب در مقایسه با مناطق دیگر، رنگ روشن و کیفیت بالاتری دارد به گونه ای که تجار کشورهای منطقه مشتری اول آن هستند.

این صادر کننده خوزستانی می گوید: در صورت بازنگری تعرفه ها و حمایت مسئولان از صادرات این کالا، دامنه فعالیتش را به دیگر استان های کشور گسترش می دهد.