نیمی از تهرانی‌ها اضافه وزن دارند

به گزارش خبرگزاری صداوسیما به نقل از روابط عمومی هفتمین کنگره ملی پیشگیری و درمان چاقی ایران، دکتر فریدون عزیزی در افتتاحیه هفتمین کنگره ملی پیشگیری و درمان چاقی ایران درباره اینکه چاقی چه خطراتی برای فرد و جامعه دارد؟ اظهارداشت: افزایش وزن و به ویژه چاقی با بسیاری از بیماری‌های مهم که سلامت انسان‌ها را به خطر می‌اندازد، همراه است. در کودکی و نوجوانی سبب کاهش حرکات، افزایش عوامل خطر بیماری‌های قلبی عروقی مانند دیابت، پرفشاری خون، افزایش چربی‌های خون می‌شود.
وی گفت: بروز کبد چرب، مشکلات تنفسی، بلوغ زودهنگام و بیماری‌های مفاصل در این کودکان بیشتر است و کم تحرکی و مشکل ظاهری آن‌ها سبب مشکلات اجتماعی و در نتیجه عوارض روانی می‌شود. چاقی در افراد بالغ نیز با کاهش سلامت آن‌ها همراه است. دیابت نوع ۲، چاقی و همه عوارض سیستم‌های بدن که در کودکان و نوجوانان وجود دارد، در افراد بالغ نیز به صورت پیشرفته‌تر ظاهر می‌شود و بروز عوارض قلبی عروقی و عروق مغزی مانند سکته‌ها را تسریع می‌کند.
وی با اشاره به اینکه در تهران حدود ۷۰ درصد افراد بالای بیست سال دارای اضافه وزن یا چاقی هستند، افزود: در تهران نمایه توده بدنی حدود ۴۵ درصد افراد بین ۲۵ تا ۳۰ و در حدود ۲۵ درصد هم بالاتر از ۳۰ است. مطالعات نشان داده‌اند که افزایش وزن و چاقی در جوامع شهری و روستایی ایران از شیوع بالایی برخوردار است. در افراد ۳۰ سال به بالا، در نواحی شهرنشین این عارضه تا ۸۲ درصد، در روستاییان تهران تا ۷۲ درصد و در روستا‌های دور افتاده که هنوز عوامل شهرنشینی نفوذ زیادی ندارد، تا ۴۴ درصد افراد افزایش وزن دارند و یا مبتلا به چاقی هستند.
به گفته وی نیمی از افراد ساکن تهران اضافه وزن دارند و ۲۰ درصد آنان چاق هستند. در روستا‌های استان تهران ۳۸ درصد افراد اضافه وزن دارند و ۲۴ درصد فربه هستند و در روستا‌های استان زنجان ۳۳ درصد اضافه وزن دارند و ۱۰ درصد چاق هستند.
وی درباره اینکه چه گروه‌هایی بیشتر در معرض ابتلا به عوارض چاقی هستند؟ اعلام کرد: هر قدر که نمای توده بدنی بالاتر از ۳۰ باشد عوارض قلبی عروقی، دیابت و بسیاری از بیماری‌های دیگر و مرگ و میر شایع‌تر می‌شود. به علاوه وجود عوامل خطر بیماری‌های قلبی عروقی، شامل دیابت، پرفشاری خون، افزایش چربی‌های خون و ... نیز در یک فرد چاق سبب تشدید احتمال بروز عوارض و پیامد‌های بیماری‌ها می‌شود.
دکتر عزیزی در مورد اینکه وظیفه دولت و بدنه علمی کشور در قبال این مشکل بزرگ بهداشتی چیست؟ گفت: سازمان جهانی بهداشت از کشور‌های عضو خواسته است که برای "خاتمه چاقی کودکان" تلاش کنند لذا لایه‌های مختلف نظام سلامت در همه سازمان‌ها و بخش‌ها از رئوس سیاستگذاری تا بدنه ارایه خدمات را مکلف به مداخله در جلوگیری از این رشد رو به تزاید هستند.
وی درباره سیاستگذاری و برنامه‌ریزی در این زمینه افزود: توجه به سلامت آحاد اجتماع، تغذیه سالم و فعالیت بدنی در چهار مرحله زندگی یعنی والدین قبل از ازدواج و مادران باردار، دوران نخست زندگی، کودکی و بلوغ باید سرلوحه تمام برنامه‌ریزی‌های حوزه سلامت باشد.
وی گفت: تدوین یک سند ملی مبتنی بر نتایج پژوهش‌ها و منطبق با شرایط فرهنگی اجتماعی جامعه ایرانی براساس اصول آینده‌نگاری به نحوی که رعایت اصول پیشگیری از طریق آموزش بهداشت و خود مراقبتی در ذهن گروه‌های مختلف جامعه خصوصا مادران، زنان باردار، کودکان و نوجوانان نهادینه سازد، راه‌حل موثر و مورد تایید جامعه علمی کشور جهت تحقق شعار "خاتمه چاقی کودکان" به نظر می‌رسد.
وی افزود: تلاش مضاعف برای اصلاح شیوه زندگی در دوران بارداری و نیز سال‌های اول زندگی توصیه می‌شود، زیرا مداخلات در دوران نوجوانی و در بالغین با اثرات کمتری همراه است.
دکتر فریدون عزیزی گفت: مداخلات درمانی موثر، عموما شامل سه جزء آموزش تغذیه، فعالیت فیزیکی و استراتژی‌های تغییر رفتار با مشارکت والدین بوده است. ارایه خدمات درمانی در فاز‌های ابتدایی توسط پزشکان انجام پذیر است، ولی ارایه سطوح بالاتر درمان مستلزم آموزش بیشتر پزشکان در حوزه درمان چاقی و مشارکت سایر گروه‌ها به خصوص متخصصین تغذیه و فعالیت فیزیکی و روانشناسان بالینی و سلامت است.
عزیزی اظهارداشت: درمان‌های دارویی کمک کننده هستند، ولی اثرات مستمر ندارند و نباید به عنوان تنها عامل مورد استفاده قرار گیرند. ارجاع به مراکز تخصصی‌تر جهت مداخلاتی نظیر جراحی‌های باریاتریک در مورد خاص می‌تواند مفید باشد.
وی گفت: بدیهی است رسیدن به وزن ایده‌آل و BMI طبیعی می‌تواند با کاهش بیشتر عوارض و پیامد‌های کاردیومتابولیک همراه باشد و در موارد خاص انجام جراحی متابولیک کمک کننده است.
عزیزی اظهارداشت: کلید پیشگیری و درمان اضافه وزن ایجاد تغییرات در سبک زندگی است و به منظور اصلاح شیوه زندگی در جامعه باید راه‌کار‌هایی مفید، جذاب، ایمن، راحت، قابل اجرا و کم‌هزینه را پیش‌بینی و در این راه، نیاز‌ها را شناسایی کرد.