جهانی شدن سه شهر و یک روستای کشور

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، خانم پویا محمودیان در نشستی که با حضور استانداران و مدیران کل استان‌های فارس، زنجان، همدان و گیلان برگزار شد با اشاره به اینکه چهارده شهر کشور به عنوان شهر‌ها و روستا‌های جهانی صنایع دستی در شورای جهانی هنر‌های دستی ثبت شده است، افزود: امسال شیراز به عنوان شهر جهانی صنایع دستی، شهر ملایر به عنوان شهر جهانی مبل منبت، استان زنجان شهر جهانی ملیله و روستای قاسم آباد استان گیلان نیز به عنوان روستای جهانی هنرچادرشب بافی ثبت شده است.
وی گفت:‌شیراز به عنوان شهر جهانی صنایع‌دستی مثل اصفهان که شهر جهانی صنایع‌دستی است و تک‌رشته نیست به خاطر تعدد رشته‌های صنایع دستی در آن انتخاب شد.
معاون صنایع دستی و هنر‌های سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: همچنین زنجان به عنوان شهر جهانی ملیله، ملایر به عنوان شهر جهانی مبلمان منبت و روستای قاسم آباد از استان گیلان به عنوان روستای جهانی چادرشب بافی انتخاب شد.
خانم محمودیان افزود: اکنون شهر‌های جهانی ایران به ۱۴ عدد رسیده که فاصله ما با کشور دوم چین را که امسال فقط یک شهر توانست به شهر‌های جهانی خود اضافه کند و تعداد شهرهایش را به هفت شهر جهانی برسد، بسیار بیشتر کرد. این نشانگر تمامی ظرفیت‌هایی است که کشور را در حوزه صنایع‌دستی ممتاز می‌کند.
وی تصریح کرد: جهانی شدن گامی در جهت دیده شدن و نشان سازی (برندسازی) در حوزه صنایع‌دستی کشور است، بر اساس شاخص‌هایی که پرونده‌های شهر‌های جهانی تکمیل می‌شود، در رفت و آمد‌ها به شورای جهانی صنایع‌دستی و بازدید دو یا سه بار آن‌ها از این شهرها، پرونده‌ها به پنج منطقه که عضو شورای جهانی هستند، ارسال و بعد از نظر مثبت هر پنج منطقه و بررسی در اجلاس شورای جهانی، این پرونده‌ها مورد تایید قرار می‌گیرند.
خانم محمودیان ادامه داد: بعد از دیده شدن این شهر‌ها اتفاقی که در وضعیت اقتصادی و معیشتی هنرمندان و صنعتگران آن‌ها می‌افتد، در راستای شناسایی هنر‌های دستی و صنایع‌دستی شهر‌ها و روستا‌های جهانی، بسیار قابل ملاحظه و مشخص‌تر خواهد شد. کما این‌که وقتی ما روستا‌ها و شهر‌ها را قبل و بعد از جهانی شدن رصد می‌کنیم در تمامی شاخص‌های قابل اهمیت برای ما از جمله وضعیت اقتصادی و خانواری صنعتگران و هنرمندان، وضعیت ارتقای اطلاع‌رسانی در مورد هنر آن شهر یا روستا، مسائل اجتماعی و نقش پررنگ جوانان و زنان بعد از جهانی شدن رشد داشته‌اند.
معاون صنایع دستی و هنر‌های سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: برای مثال اگر به روستای خراشاد که روستایی در خراسان جنوبی است، بعد از جهانی شدن، نگاه کنید، می‌بینید که تمامی افراد روستا اولا به خاطر هویت‌بخشی که بعد از جهانی‌شدن به آن‌ها داده شده بسیار تشویق شده و صنایع‌دستی منطقه را به عنوان یک گنج و میراث آن منطقه که باعث جهانی شدن آن‌ها شده می‌دانند و سعی می‌کنند آن را ترویج کنند.
وی گفت: در خراشاد اکنون تمامی زنان روستا حوله‌باف‌اند و به مردان روستا هم این کار یاد داده‌اند و تقریباً در روستا بی‌کار نمی‌بینید. جوانان روستا پای کار آمده و در فضای مجازی این کار را تبلیغ می‌کنند. از لحاظ صادرات چمدانی و فروش آن در نمایشگاه‌های بین‌المللی و کاربردی‌کردن محصولات این جهانی شدن تاثیرگذار است.