خداحافظ‌ ای آخرین مسافر بقیع

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز اصفهان؛ بیست و پنجم شوال که می‌شود آسمانِ مدینه، رنگ غم می‌گیرد؛ چرا که شاهد غروبِ تلخِ مشعل دار راه حقیقت، امام جعفر صادق(ع) است.

امشب نه تنها مدینه النبی که تمام هستی غرق در اندوه است و بغضی حزین گلوی تمام عالم و کائنات را فشرده است.
بیست و پنجم شوال شده و دل شیعه عجیب می‌گیرد، آخر اندوهِ ما کم نیست، خانه ولایتی که ماموران شقیِ عباسی از دیوارهایش بالا رفتند و با عنادِ اهریمنی شان، مهبط فرشتگان و زیارتگاه قدسیان را سوزاندند.

 

آه که غمِ شیعه بی پایان است چرا که بی نمازان مدینه النبی، قرآن ناطق را در محراب و سرِ سجاده، اسیر کردند و بنیانگذار مذهب و مسندنشین علم را پابرهنه و بدون عمامه، کشان کشان به دربارِ جورِ عباسی بردند.

آری، غم شیعه کم نیست آن دم که حرمت گیسوی سپید سالخورده‌ترین پیشوای شیعیان را زیر پا گذاشتند و شبانه امام مظلوم ما را با پای پیاده بی عبا و بی عصا بردند و جز یا فاطمه(س) زمزمه دیگری از او نشنیدند.

آه که قلب ما تیر می‌کشد آن هنگام که صادق آل محمد(ع) در کوچه‌ی پر از ماجرای بنی هاشم بار‌ها بی هوا زمین خورد و با زانوی خسته و قلبی شکسته، روضه‌ی تلخ کوچه را خواند.

شیعه در این روز‌های غم بارِ آخر ماه شوال، سوگوار غروبِ خورشید ششم است چرا که منصورِ عباسی، سنگدلانه انگور مرگ را تقدیم امام مظلوممان کرد و غریبانه در مدینه مسموم کینه عباسیان شد تا نور امامت شیخ الائمه پس از ۳۴سال درخششِ بی‏ وقفه ‏غروب کند؛ و امشب دل بی تاب مان به آسمانِ غمبار مدینه پر می‌کشد و در کنار بهشت خاکی بقیع آرام می‌گیرد و صلوات خاصه صادق آل عبا را را زمزمه می‌کند:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ خَازِنِ الْعِلْمِ الدَّاعِی إِلَیْکَ بِالْحَقِّ النُّورِ الْمُبِینِ، اللَّهُمَّ وَ کَمَا جَعَلْتَهُ مَعْدِنَ کَلامِکَ وَ وَحْیِکَ وَ خَازِنَ عِلْمِکَ وَ لِسَانَ تَوْحِیدِکَ وَ وَلِیَّ أَمْرِکَ وَ مُسْتَحْفَظَ دِینِکَ فَصَلِّ عَلَیْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَصْفِیَائِکَ وَ حُجَجِکَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ.