تنگه شیرز ، جاذبه ای دیدنی در دل زاگرس

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سيما،  استان لرستان در غرب ایران را بهشت طبیعت ایران می‌دانند. آب و هوای معتدل و متنوع، گونه‌های گیاهی و جانوری مختلف، طبیعت بکر و دست نخورده و هزاران منظره زیبای طبیعی که ممکن است در هیچ جای ایران نمونه آن را نبینید.
در این سرزمین زیبا، تنگه‌ای شگفت انگیز، در جایی در نزدیکی شهر کوهدشت و در نقطه تلاقی سه استان کرمانشاه، ایلام و لرستان و در کنار رود سیمره خودنمایی می‌کند که تنگه شیرز نامیده می‌شود.

 

این تنگه یادگاری چند میلیون ساله در رشته کوه زاگرس است که شامل محوطه‌هایی باستانی و آثاری از زندگی غارنشینی است.

وجود سایت‌های غنی دوره‌های سنگ در این دره سبب شده که سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران توجه ویژه‌ای به این منطقه منحصر‌به فرد داشته باشد.

 

تنگه شیرز در کوهدشت لرستان واقع شده. فاصله کوهدشت تا خرم‌آباد مرکز استان لرستان ۸۶ کیلومتر است. طول این تنگه ۵ کیلومتر است و در شرق کوه "وره زرد" است و شیب و بلندی دیواره‌های دره‌اش در جا‌های مختلف با هم فرق دارد. این دره زیبا به گرند کانیون ایران نیز مشهور است. گرند کانیون (Grand Canyon) دره‌ای در ایالت آریزونای آمریکاست که رود کلرادو از میان آن می‌گذرد.

البته طول این دره از تنگه شیرز خیلی بیشتر است، اما به خاطر ساختار زمین‌شناختی مشابه این دو دره، اعطای لقب گرند کنیون ایران به تنگه شیرز بی‌دلیل نیست.

ساختار زمین شناسی دره شیرز و عنوان گرندکانیون ایران سبب شده تا میراث جهانی سازمان یونسکو بر ثبت آن به‌عنوان پدیده‌ای جهانی نظر ویژه‌ای داشته باشد.

به گفته زمین‌شناسان سنگ‌های رسوبی دره شیرز در دوران سوم زمین‌شناسی یا مزوزوئیک در یک محیط دریایی، تشکیل شده و از آهک‌های ماسه‌ایِ ضخیم و فسیلِ نرم‌تنان به‌وجود آمده است.

 

دیواره‌های آهکی چین‌خورده در دره شیرز که سر بر فلک گذاشته‌است به‌مرور در اثر ضربه‌های باران، باد و سایر نزولات جوی تبدیل به اشکال جالب و منحصر به فردی شده است. شیار‌های افقی و دیواره‌های پلکانی تنگه در بعضی جا‌ها با تنه‌های درختانی پوشیده شده است که تلاقی روی نرم و روی سخت طبیعت را به نمایش گذاشته است.

درختان وحشی همچون انجیر، انگور و گلابی به همراه آسمان خیلی آبی و رودخانه‌ای که در کف دره جاری است، مجموعه بدیعی را بوجود آورده اند که که علاوه بر طبیعت دوستان ایرانی، گردشگران خارجی بسیاری را هم به این تنگه زیبا جذب کرده است.

در آخر تنگه غاری به طول ۱۵۰ متر وجود دارد که در داخل آن رودخانه‌ای در جریان است. آب رودخانه بسیار سرد است و در بعضی جا‌ها تا بالای زانو می‌رسد. هنگام عبور از غار، تماشای استالاگتیت‌های غار، نمایی از رمز و راز آفرینش را بر هر بیننده‌ای آشکار می‌سازد.

پس از عبور از غار در میان این دره به مناره‌ای سنگی به ارتفاع ۸۰ متر و قطر ۱۰ متر خواهید رسید که طی قرون و اعصار بر اثر باد و زلزله خلق شده و راه عبور صخره‌نوردان را دشوار کرده است. پس از مناره سنگی مسیر کمی ناهموارتر می‌شود، اما اگر بتوانید از این راه باریک به سمت بالا بروید، به نقطه‌ای می‌رسید که چشم انداز بی نظیری از دره نمایان می‌شود، منظره‌ای که شیرز را در یک قاب به شما نشان خواهد داد.

 

در قسمتی از صخره‌های احاطه کننده دره شیرز، سوراخ‌هایی در دل کوه بوجود آمده اند که محل زندگی پرندگان این دره زیبا است. به همین دلیل به آبشاری که بر روی این قسمت از صخره‌ها بوجود آمده است؛ آبشار پرندگان می‌گویند. در مسیر گذر از تنگه شیرز علاوه بر پرندگان ممکن است بز‌های کوهی را نیز ببینید. این تنگه محل مناسبی برای زیست بز‌های کوهی است. مجموع این جاذبه‌های ژئوتوریستی به همراه ویژگی‌هایی، چون وسعت، زیست گیاهی و جانوری و چشم‌انداز‌های طبیعی، دره شیرز را در ردیف ژئوپارک‌های جهانی قرار داده است.

ژئوتوریسم امروزه مخاطبان بسیاری پیدا کرده است. ژئوتوریست‌ها ضمن بازدید از پدیده‌های زیبا و ویژه زمین شناختی، با مبانی پیدایش آن‌ها آشنا شده و اهمیت و ضرورت وجودی آن‌ها را درک می‌کنند. در واقع یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد پدیده‌های ژئوتوریسمی و برتری نسبی آن‌ها بر پدیده‌های اکوتوریسم، اسرار آمیز و پیچیده بودن مباحث مرتبط با زمین برای افراد عادی است.

 

تنگه شیرز با مجموعه پیچیده و شگفت انگیزش مکانی مناسب برای اینگونه جهانگردان است و بهتربن زمان برای رفتن به این نقطه اعجاب انگیز، بهار و تابستان است، زیرا این منطقه سردسیر است و به طور حتم زمستان‌هایش آزاردهنده خواهد بود.

اگر به تنگه شیرز سفر کردید می‌توانید در هتل‌ها، مهمانسرا‌ها و خانه‌های محلی در شهر‌های اطراف اقامت کنید. البته اگر دوستدار طبیعت و ماندن در طبیعت هستید می‌توانید در کمپینگ شب را به صبح پیوند بزنید.