دعای روز بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما  خداوند به بندگانش وعده داده است که از سر تقصیرات وگناهان آنها می گذرد و شبهای قدر فرصتی است تا بندگان مخلص خدا با توسل به تقدس و عظمت این شب از خداوند طلب بخشش و مغفرت نمایند.در این روز از ماه مبارک رمضان این دعا را میخوانیم:

 

از منظر این محقق : رسیدن به خروجیِ اصلی ماه ضیافت الهی که تربیت نفوس مستعده است بعد از مهم‌ترین شب از لیالی قدر حاصل می‌شود، اولین نشانه و علامت، طهارت از گناهان است که خداوند وعده‌اش را در دارالمغفرة ضیافت به میهمانانش داده است «إِنَّ اللَّهَ لَا یُخْلِفُ الْمِیعَادَ» بدرستی که خداوند در وعده هایش تخلف نمی‌کند.

به ویژه پس از شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان که احتمال لیلة قدر بودنش بیش از شب‌های دیگر است این وعده الهی محقق

کسانی که در ماه رمضان از خداوند طلب مغفرت می کنند وتلاش دارند به خلوص باطنی دست یابند باید مواظب رفتار و کردار خود باشند تا خطاهای گذشته را تکرار نکنند و پاکی و طهارت این ایام را همیشه حفظ کنند

شده و آنچه مهم است مراقبت و مواظبت بر این پاکی و طهارت حاصل از این ایام و لیالی است، چراکه ستّاریت خداوند تبارک و تعالی در این ضیافت به اوج و قله خود رسیده و پاکی از هر عیب، زشتی و پلیدی به ضیوف الرحمن عطا شده است.

 

 

این کارشناس علوم دینی در ادامه گفت :با این عطیه الهی زمینه موفقیت و قبولی در امتحان باطنی و درونی قلب حاصل شده و آنچه مهمان باید رعایت کند این است که میزبان ضیافةالله آداب مهمانی را در این ضیافت به معنای تمام و کمال رعایت کرده و نوبت مهمان است که آداب مهمانی را در حد توان و سعه وجودی و ظرفیتش بجا آورده و ادا کند. میزبان کریم این ضیافت با گستردن سفره کریمانه در این دارالکرامة، بستر بجا آوردن آداب ضیافت توسط ضیوف را فراهم آورده است، باشد که مراقبت بر حفظ دستاورد‌های این سفره آداب مهمانی را بجا آوریم.

آداب میهمانی خدا

مرحوم آیت الله مجتهدی تهرانی در شرح فراز اول دعای روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان می‌گوید: همانطور که در روایات و آیات قرآن کریم آمده است خداوند تمام گناهان بندگان خویش را می‌بخشد و از آن‌ها در می‌گذرد «ان الله یغفرالذنوب جمیعا»؛ یعنی: "

به درستی که خداوند تمامی گناهان را می‌آمرزد"، ولی خداوند تنها یک گناه را نمی‌بخشد و آن هم شرک ورزیدن به ذات اقدس اوست

؛ «ان الله لایغفر ان شرک به...» یعنی: "به درستی که خداوند کسی را که برای او شریک قایل شود، نمی‌آمرزد".

 

 

وی در توضیح این مطلب که منظور از «اللهم اغسلنی»؛ "خدایا مرا شستشو ده”" چیست؟ می‌گوید: آب پاک کننده تمام کثافات و پلیدیهاست به طوری که آب هر کثافت و پلیدی را در هر مکانی که باشد از بین می‌برد و پاکیزگی و نظافت را بر جای می‌گذارد و اثری از آن کثافت نخواهد ماند که آنگاه است که می‌گوییم مکان مورد نظر ما شستشو شده و پاک گردیده است و دلیل اینکه از خداوند خواستاریم که «اللهم اغسلنی فیه من الذنوب» ما را از گناهان شستشو داده و پاک گرداند به خاطر این است که دیگر اثری از گناه در جسم و روح ما وجود نداشته باشد تا اینکه کثافات و پلیدی‌های گناه مانعی برای رسیدن به قرب الی الله نشوند، پس منظور از غسل همان پاک و طاهر شدن از پلیدی‌های گناهان است، که در این روز ما نیز از پروردگار عالمیان خواستاریم که ما را از گناهان پاک و پاکیزه گرداند تا بتوانیم به درجات عالی معنوی دست یابیم...

 

این استاد اخلاق فقید تهران در شرح این فراز از دعا «وطهرنی فیه من العیوب» می‌گوید: انسان در طول زندگی خود دانسته یا ندانسته اشتباهات و خطا‌های فاحشی را انجام می‌دهد که این اشتباهات و خطا‌ها به عیب تعبیر می‌گردد. به فرض مثال شخصی که بسیار دروغ می‌گوید دروغگویی عیب بزرگ او تلقی می‌گردد که آن عیب در دنیا و آخرت گریبانگیر او می‌شود. چراکه یک عیب مولد هزاران عیب دیگر است که ممکن است جامعه‌ای را به نابودی بکشد، چنانچه در روایات و احادیث موجود است اسلام دستور بر پوشش عیوب الناس مخصوصا مسلمانان را دارد.

 

مرحوم مجتهدی با تأکید بر عیب پوشی مردم تصریح می‌کند: علت لزوم عیب پوشی مردم این است که اگر عیبی از شخصی که دارای احترام و آبروست و عده بسیاری از او تبعیت می‌کنند، فاش شود آنگاه است که دو اتفاق مهم ممکن است رخ دهد: اول اینکه آن شخص بی آبرو گشته و شخصیت او در پیش همگان متلاشی می‌گردد که ممکن است این عمل، آن شخص را به کار‌های خطرناکی وا دارد و دوم اینکه ممکن است افراد بسیاری که از او تبعیت می‌کنند به علت اعتماد به او عیب او را حسن دانسته و به اشاعه آن عیب در بین مردمان بپردازند که هر دو حالت آن برای یک جامعه بسیار خطرناک است.

وی در ادامه یادآور می‌شود: حال شاید سؤال شود پس در مقابل چنین رفتار‌هایی چه باید بکنیم؟ که ما در جواب می‌گوییم که اولا هر انسانی به اندازه کافی دارای عیوب می‌باشد که اگر بخواهد به عیوب نفس خود نظر کند تا آخر عمر باید در اصلاح آن‌ها بکوشد. چرا که انسانی که خود مریض است اول باید مرض خود را درمان کند، بعد مرض دیگران را، که با این عمل خود به خود جامعه و افراد آن نیز اصلاح می‌گردند. به طوری که اگر شخصی عیوب خود را اصلاح کند کسانی که از او تبعیت می‌کنند و از او الگو می‌گیرند نیز از عمل اصلاح شده و پسندیده او تبعیت می‌کنند و ثانیا انسان‌ها در صورت مشاهده عیبی در برادر مسلمان دینی خود می‌توانند به صورت مخفیانه و نامحسوس آن عیب را به آن شخص گوشزد کنند تا به اصلاح آن بپردازد و باید این را هم در نظر گرفت که خداوند ستارالعیوب است و عیب‌ها را می‌پوشاند و خداوندی که بر پوشندگی عیب‌ها معروف است هیچگاه نمی‌خواهد بنده‌ای عیب بنده دیگری را فاش گرداند که ما نیز در این روز از خداوندی که بر عیوب ما آگاه است خواستاریم وجود ما را از عیب‌هایی که در ما رخنه کرده است پاک گرداند...

مرحوم آیت الله مجتهدی در شرح فراز پایانی این دعا می‌گوید: «وامتحن قلبی فیه بتقوی: لقلوب یا مقیل عثرات المذنبین»؛ و در این روز دلم را در آزمایش، رتبه دل‌های اهل تقوا بخش‌ ، ای پذیرنده عذر لغزش‌های گناهکاران.

 

 

این استاد اخلاق در ادامه با اشاره به کسانی که تقوای الهی پیشه می‌کنند گفت : در روز قیامت از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند چرا که

آنان از نافرمانی دستورات ذات اقدس پروردگار دوری گزیدند و سر تسلیم به امر و فرمان او فرود آوردند چنانچه خداوند عزوجل در قرآن می‌فرماید: «والذین اتقوا فوقهم یوم القیامه...» یعنی: "مقام تقوا پیشه گان در روز قیامت بسی برتر و والاتر از کافران است

"؛ و آنان نزد پروردگار خویش دارای رتبه و مقامی والا هستند که خداوند به آنان وعده فرموده است که: «للذین اتقوا عند ربهم جنات تجری من تحت‌ها الانهار خالدین فی‌ها و ازواج مطهره و رضوان من الله و الله بصیر بالعباد» یعنی: "کسانی که تقوا پیشه اند نزد خداوند باغ‌های بهشتی است که بر زیر آن نهر‌ها جاریست و در آن جاوید هستند و زنان پاکیزه و آراسته و (از همه بهتر) خشنودی خداوند (برای آنان می‌باشد) و خداوند به حال بندگان بیناست؛ که ما نیز در این روز با اینکه دارای گناهان و لغزش‌های بسیاریم، اما از خداوند توبه پذیر و مهربان خواستاریم که گناهان و لغزش‌های ما را آمرزیده و مقام و رتبه اهل تقوا را که در پیشگاه او از درجات والایی برخوردارند به ما عطا فرماید.