دعای روز اول ماه مبارک رمضان

ماه فرخنده و مبارک رمضان برای مومن ماه اغتنام فرصت است. فرصتی برای پالایش و پویش و حرکت فضیلت مندانه در حیات فردی و جمعی. این ماه همچنین فرصتی برای تقویت اراده و عمل مومنانه و درک سخاوت الهی است. همانگونه که پیامبر گرامی (ص) می‌فرمایند: «اگر کسی در این ماه، یک آیه از قرآن، تلاوت کند، ثوابش به مانند کسی است که در غیر ماه رمضان، یک بار قرآن را ختم کرده باشد.» (امالی صدوق/۹۳). در نگاه اهل بیت نیز این ماه ، ماه ضمانت و تضمین است. امام صادق (ع) در این باب می فرمایند: «هرکس در ماه رمضان، صدقه‌ای بدهد خداوند هفتاد نوع، بلا را از او دور می‌کند.» (بحار / ۹۳/۳۱۶)
حضرت علی (ع) از پیامبر خاتم (ص) نقل می‌فرماید: «هیچ مؤمنی نیست که ماه رمضان را، به حساب خدا، روزه بگیرد، مگر آن که خدای تبارک و تعالی، هفت خصلت را برای او لازم گرداند، هرچه حرام در پیکرش باشد محو و ذوب گرداند. به رحمت خدای عزوجل نزدیک می‌شود. (با روزه خویش) خطای پدرش حضرت آدم را می‌پوشاند. خداوند لحظات جان دادن را، برای او، آسان کند. از گرسنگی و تشنگی روز قیامت در امان است. خدای عزوجل از خوراکی‌های لذیذ بهشتی او را نصیب دهد؛ و بالاخره خدای عزوجل، برائت و بیزاری از آتش دوزخ را به او عطا فرماید. (پرسش کننده در این حدیث مفصل، عالم یهودی بود) که عرض کرد راست گفتی‌ای محمد.»