غدیر؛ فراخوانی که برگزار کننده اش خدا بود…!

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما ، کتاب انسان ۲۵۰ ساله بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی و مبارزات ائمه‌ی معصومین (ع) است. ایشان طرح کتاب انسان ۲۵۰ ساله را در تیر ماه ۱۳۶۵ و در کنگره جهانی امام رضا علیه‌السلام مطرح نمودند که شکلی تازه از حرکت ائمه را به تصویر می‌کشید. حرکتی هماهنگ و پیوسته به‌سوی هدفی مشخص و واحد. گردآورندگان این کتاب مفید و ارزشمند به شوق جمع‌آوری بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای درباره زندگی ائمه این کتاب را پدید آورده‌اند. آنچه در ادامه می آید برگرفته از این کتاب در باره واقعه غدیر است.

ایونت غدیر خم

جدای از شان و مرتبه اش، واقعه‌ای ثبت شده است در تاریخ. به تعبیر انگلیسی‌ها می‌شود: ایونت غدیر خم! که ظاهرا هم تعبیر بدی نیست. درست می‌گویند؛ ایونت برگزار کرده خدا برای بندگانش! برای معرفی بهترین بنده اش بعد از محمد و محمد، علی را تبلیغ کرده است نه فقط برای حاجیان برگشته از خانه دوست که برای هر غایب که بشنود پیام حاضر را الی القیامه …

فراخوان داده است حضرت دوست که این علی خوب مولایی است. کارش درست است در ملکوت ملک آسمان و زمین. دستتان را بگذارید با خیال راحت در دست اش تا ببردتان آنجایی که از ابتدای خلقت، آرزوی آدم و عالم بود.

واقعه غدیر، در ۱۸ ذی الحجه سال دهم هجری (۱۴۳۴ سال پیش) ، در نزدیکی برکه‌ای که خم، اسمش بود برگزار شد. برای حجاجی که خسته و البته متبرّک شده بودند از ذکر خدا. از مکه می‌آمدند هرکدام سمت خانه و کاشانه شان؛ که آن زمان مثل حالا نبود سفر حج، به کمتر از یک ماه؛ سفر به سمت و سوی خدا و گذاردن حج اش ماه‌ها طول می‌کشید.
القصه …

در نزدیکی‌های ظهر در بیابان، آیه‌ای بر پیامبر خاتم نازل شد که تمام قافله‌های پی در پی حجاج را نگاه دار و بگو آنچه به تو نازل کردیم؛ و عبد محبوب خدا سعا و طاعتا، متوقف کرد همه را در بیابان خدا. رفته‌ها برگشتند و برای نرسیده‌ها صبر شد تا برسند به نقطه‌ای که دستور خدا بود بر توقفش.

آمده که حتی ۱۲۰۰۰ حاجی اهل یمن هم که راه شان جدا بود د برای رسیدن به وطن، مسیرشان را کج کردند سمت همان نقطه از کره زمین. همان نقطه یعنی غدیر خم. تاریخ نویسان نوشته اند این توقف در کنار غدیر، سه روز به طول انجامید. همه بیعت کردند با علی. از دو خلیفه اول و دوم گرفته تا حاجیه خانم‌هایی که دست خود را گذاشتند در ظرف بزرگ آبی که در سوی دیگر آن دست مولایمان علی بود؛ و شد عید الله الاکبر.

خدا گفت کامل کردم نعمتم را بر شما؛ و چه کسی است که بداند اندازه‌ی کامل بودن یک چیز در مقیاس نگاه خدا یعنی چقدر؟

و بیعت باشکوه با علی با این سخنان پیامبر خدا آغاز شده بود:

«ای مردم، بدانید که خداوند علی را، ولی و امام شما قرار داده و اطاعت او را بر مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کنند، و بر شهری و روستایی و عجم و عرب و آزاد و مملوک و بزرگ و کوچک و سفید و سیاه واجب کرده‌است. آگاه باشید که «امیرالمؤمنین»

غیر از این برادرم کسی نیست و پیشوایی مؤمنان پس از من بر کسی جز او روا نخواهد بود. او جانشین من در امتم و پیشوای کسانی است که به من ایمان آورده‌اند و نیز جانشین من در تفسیر کتاب خدا است. خداوند دین شما را به واسطه امامت او کامل گردانید. به دستور‌های او گوش فرا دهید تا در سلامت بمانید و از او پیروی کنید تا هدایت شوید.‌ای مردم، من صراط مستقیم هستم، که خداوند شما را به پیروی آن امر فرموده است. آن‌گاه پس از من، علی و پس از او، فرزندانم از نسل او. من از جانب خداوند دستور یافته‌ام که از شما دربارهٔ آنچه که از سوی خداوند دربارهٔ علی امیرالمؤمنین و اوصیای پس از او آوردم، بیعت بگیرم و دست شما را بفشارم. خداوند به من دستور داده که از زبان‌های شما در مورد آنچه بیان نمودم – راجع به علی امیرالمؤمنین و امامانی که پس از او می‌آیند و از من و از اویند، اقرار زبانی بگیرم و چنان‌که خبرتان دادم، نسل من از صلب علی است.

همگی بگویید:

شنیدیم و اطاعت می‌کنیم و خرسندانه – در مقابل آنچه از سوی پروردگار ما و خویش دربارهٔ امامت علی امیرالمؤمنین و امامانی که از صلب او به دنیا می‌آیند، به ما رساندی، سر تسلیم فرود می‌آوریم. بر این باور زنده‌ایم و با آن می‌میریم و با آن در قیامت محشور می‌شویم. تغییر نمی‌دهیم و تبدیل و انکار نمی‌کنیم، تردید به دل راه نمی‌دهیم و از این باور برنمی‌گردیم و پیمان نمی‌شکنیم.

بعد از آن بود که رسول خدا دست علی را گرفت در دستش و بالا برد سمت آسمان؛ و فرمود آن جمله مشهورش را:
«ای مردم، این مرد برادر و وصی و نگهدارنده علم من و جانشین من است، بر هر کس که به من ایمان آورده و بر من است تفسیر کتاب پروردگارم»

اینکه خدا به چه دلیل و کدام حکمت موجه خدایی اش به قول سینمایی‌ها لوکیشن بیابان و غدیر خم را انتخاب کرده برای ابلاغ امامت نمی‌دانم؛ شاید تفکر و تامل و یا حتی تحقیق بیشتر بخواهد، اما هرچه که هست ظاهرا بیایان است و خشکی و سراب است و خطر گم شدن.

غدیر، برکه‌ای است که در آن آب باران جمع می‌شود سر و جان بشوییم در غدیر وجود مبارکش و دل بسپاریم به تمنای وجودش حتی اگر راه مان دور است از او، مقصد کج کنیم یک بار سمت غدیر علی. در این بیابان قحطی زده انسانی دنیا در صفات وجودی امیرمومنان که او را از دیگران متمایز می‌کند آمده است:

«وجود امیرالمومنین از جهات متعدد و در شرایط گوناگون برای همه نسل‌های بشر، یک درس جاودانه و فراموش نشدنی است؛ چه در عمل فردی و شخصی خود، چه در محراب عبادتش، چه در مناجاتش، چه در زهدش، چه در محو و غرق شدنش در یاد خدا و چه در مبارزه اش با نفس و شیطان و انگیزه‌های نفسانی و مادی. این جملات از زبان امیرالمومنین، در فضای آفرینش و فضای زندگی انسان همچنان پر طنین است:

…‌ای جلوه‌های دنیا،‌ای زیبایی‌های پر جاذبه،‌ای هوس‌هایی که قوی‌ترین انسان‌ها را به دام خود می‌کشید، بروید کسی دیگر غیر علی را فریب بدهید؛ علی بزرگ‌تر و بالاتر و قوی‌تر از این حرف هاست. بزرگترین خصوصیت او تقواست. نهج البلاغه او کتاب تقوی است و زندگی و راه و رسم تقواست. یکایک انسان‌های بیدار، در لحظه لحظه زندگی امیرالمومنین و در ارتباط با خدا و معنویت، درس‌های فراموش نشدنی پیدا می‌کنند؛ و باز در بعد دیگر، جهادش برای برپاداشتن و به پا شدن خیمه حق و عدالت بود. یعنی از آن روزی که نبی اکرم ص بار رسالت را بر دوش گرفت، از اولین ساعات، یک مبارز و مجاهد مومن و فداکار که هنوز در دوران نوجوانی بود در کنار خود پیدا کرد و او علی بود. تا آخرین ساعات عمر با برکت پیامبر، مجاهدت را در راه برپا داشتن نظام اسلامی و بعد، حفظ کردن آن، لحظه‌ای امیرالمومنین را فارغ نگذاشت. چقدر مبارزه کرد، چقدر خطر‌ها را به جان خرید و چقدر در راه مبارزه برای اقامه حق و عدل محور بود.
… او تجسم حکومت الهی، تجسم آیات قرآن در میان مسلمین، تجسم «برکافران سخت گیر و با همدیگر مهربانند» و تجسم عدل مطلق بود. او فقرا را به خود نزدیک می‌کرد و ضعفا را مورد رعایت خاص قرار می‌داد. برجستگانی که با پول و زور و بقیه وسایل مطرح شدن، خودشان را به ناحق مطرح کرده بودند، در نظر علی با خاک یکسان بودند. آنچه در چشم و دل او ارزش داشت؛ ایمان و تقوا و اخلاص و جهاد و انسانیت بود. با این مبنا‌های با ارزش، امیرالمومنین کمتر از پنج سال حکومت کرد. قرن هاست که درباره امیرالمومنین می‌نویسند و کم نوشته اند و نتوانسته اند درست تصویر کنند و بهترین‌ها، معترف به عجز و تقصیر خودشان هستند.»
منبع:  سایت مجله فرهنگی وبلایت، نقل از کتاب انسان ۲۵۰ ساله. صص ۷۱ – ۷۲.