دو خواسته عشایر در نمایشگاه «روستا آباد»

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، نمایشگاه روستا آباد که از دوازدهم مهر ماه در مصلی تهران در حال برگزاری است شاهد دایر شدن بیش از ۵۰۰ غرفه از گروه‌های عشایری وروستایی است که با برپاکردن چادرسیاه‌های عشایری، محصولات تولیدی خود را به نمایش گذاشته اند.

در کنار نمایش آثار صنایع دستی، لبنیات و دیگر اقلامی که در بخش روستایی و عشایری کشور تولید می‌شود شرکت کنندگان در این نمایشگاه با پختن نان، آش و برخی غذا‌های محلی از بازدیدکنندگان پذیرایی و محصولات خود را با قیمت ارزان عرضه می‌کنند.

گویش‌های مخلتلف، لباس‌های زیبا و رنگا رنگ محلی وبرگزاری آئین‌های محلی از جمله موسیقی نوایی جلوه خاصلی به نمایشگاه روستا آباد داده است و هر بیننده‌ای با دیدن اقوام وطوائف مختلف ایرانی در کنار یکدیگر ایران بزرگی را در مصلی تهران مشاهد می‌کند که شبیه قالی ایرانی شکوه و زیبایی و در کنار آن صلابت و استقامت را به همراه خود دارد و همانگونه که ترکیب نقش‌ها و رنگ‌های زیبای یک قالی در کنار یکدیگر جلوه زیبایی به یک قالی می‌دهد و نبود یک نقش نقصی برای قالی است، این نمایشگاه زیبایی و ضرورت وحدت اقوام و طوائف مختلف را به نمایش می‌گذارد.

دیدار از غرفه‌ها و نشستن پای سخن غرفه داران نشان می‌دهد که همه عشایر و روستائیان کشور در یک امر مهم و حیاتی مشترک هستند و آن خود اتکایی در تامین مایحتاج اولیه خود و حتی تامین امنیت غذایی دیگر هم وطنان خود مشترک است.

لبنیات اعم از ماست، پنیر، دوغ، شیر، کره محلی و تولید پروتئین از جمله گوشت قرمز مهمترین فعالیت عشایر کشور را تشکیل می‌دهد و در کنار دامداری البته استفاده از پشم و کرک دام در تولید صنایع دستی، چون گلیم بافی و. هنر ایرانی را در بخش عشایری کشور به نمایش می‌گذارد.

شهریار محمدی مسئول غرفه عشایر آذربایجان شرقی می‌گوید ۲ درصد جمعیت استان آذربایجان شرقی عشایرند و بیش از ۲۰ درصد فرآورده‌های پروتئینی ولبنیاتی استان را تامین می‌کنند. به گفته محمدی هر آلاچیق عشایر یک کارگاه تولیدی است و از زنجیره تولید گوشت قرمز گرفته تا فرآورده‌های لبنی، پشم، دستبافت در این کارگاه‌ها تولید می‌شود. محمدی می‌گوید ما ظرفیت صادراتی نیز داریم به شرطی که چالش‌های اداری و همچنین موضوع بازاریابی حل شود.

خانم گل بهار احقافی مسئول سیاه چادر استان سمنان نیز با بیان همین ویژگی‌ها از مشکلات بیمه عشایر، یا نداشتن امکانات بسته بندی و صنایع تبدیلی و مشکلات مربوط به مجوز کارگاه تولیدی می‌گوید و از طرفی از از نبود بازار تقاضا برای تولیدات صنایع دستی سخن می‌گوید و در این زمینه خواستار حمایت دست اندرکاران است. به گفته خانم احقافی دامدار‌ها دفترچه دام ندارند وباید بروند حق عضویت بخرند تا پروانه داشته باشند و از طرفی به دلیل حمایت نشدن، بدهی سنگین به بانک یا اشخاص حقیقی دارند.

شجاع زینی از استان ایلام نیز می‌گوید روغن حیوانی برند عشایر این استان است و سالانه ۵ تن روغن حیوانی در این استان تولید می‌شود. به گفته زینی مراکزی، چون شبکه‌های تعاونی که تولید را عرضه کنند وجود ندارند و سود را واسطه‌ها می‌برند. ۱۳۰۰ تولید کننده عسل در استان فعالند و سالانه ۳ هزار تن عسل تولید می‌کنند. زینی از نبود صنایع تبدیلی در حوزه عشایری و نبود خرید تضمینی تولیدات گله‌مند است و می‌گوید، چون صنایع دستی در داخل تقاضای کافی ندارد باید امکانات بازاریابی و صادرات فراهم شود.

آقای شیران زهی در غرفه استان سیستان وبلوچستان، تولیدات عشایر این استان را صنایع دستی و سوزن دوزی و... عنوان و توضیح می‌دهد که این استان در گذشته به عنوان انبار غله ایران معروف بود، اما اکنون خشکسالی این ضعیت برا برهم زده است.

شهرام شه بخش از دیگر اعضای این غرفه می‌گوید: بیر سهراب، و چابهار هزاران هکتار زمین‌های مرغوب کشاورزی دارد، اما به دلیل اینکه وزارت نیرو سهم آب نمی‌دهد این زمین‌ها لم یرزرع باقی مانده است.

به گفته شه بخش، در این استان موز و میوه‌های گرمسیری مانند پاپایا و انبه و میوه‌های استوایی تولید می‌شود و این ظرفیت وجود دارد که موز و میوه‌های گرمسیری مورد نیاز کشور در این استان تولید شود، اما به دلیل نبود حمایت و واردات، این مهم توسعه و پیشرفت نداشته است.

پرورش شتر نیز از مهمترین فعالیت‌های ساکنان این استان در تامین پروتئین و شیر و دوغ شتر است، اما به دلیل نبود صنایع تبدیلی بسته بندی مشکلاتی وجود دارد.

شبه بخش همچنین تاکید می‌کند این استان ظرفیت بالایی برای تامین پروتئین گوشت قرمز گاوی، گوسفند و شتر دارد، اما به دلیل خشکسالی و بسته شدن راه آب توسط حاکمیت افغانستان، بخش دامپروری وکشاورزی از بین رفته است.

اما بی تدبیری، بی توجهی به حق آبه و تامین نکردن آب مورد نیاز دامداری را مشکل اساسی می‌داند و توضیح می‌دهد در چابهار ظرفیت بالایی برای تولید گندم وجود دارد.

به گفته شه بخش خرما در این استان تولید می‌شود، اما برای بسته بندی به بم فرستاده می‌شود و محصول این استان به نام بم صادر می‌شود. بنابر این باید از صنایع بسته بندی حمایت و تسهیلات کم بهره به کشاورزان داده شود.

در صحبت با دیگر غرفه داران نیز همین ظرفیت‌ها و کاستی‌ها برای عشایر کشور عنوان شد که توجه و تمرکز متولیان امر عشایر به این بخش را می‌طلبد.