دست ترامپ از جایزه صلح نوبل کوتاه ماند

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، کمیته نوبل نروژ، که گروهی مستقل از پنج نفر است و اعضای آن را پارلمان نروژ انتخاب کرده امروز جمعه در شهر اسلو منتخب خود را معرفی کرد. پیشتر برخی رسانه‌ها گمانه زنی کرده بودند که برخلاف رایزنی و اعمال فشار تیم ترامپ بعید است جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ به وی تعلق گیرد.

ترامپ مدعی شده بود که به هفت جنگ در جهان خاتمه داده و طرح توافق آتش بس در غزه نیز جنگ هشتم را خاتمه خواهد داد. برخی مقامات نروژ در روز‌های اخیر از احتمال واکنش تند ترامپ در این زمینه ابراز نگرانی کرده بودند. ترامپ که از سال ۲۰۱۸ تاکنون چندین بار خود را نامزد دریافت این جایزه کرده بود، بار‌ها خود را شایسته دریافت این جایزه اعلام کرده و هشدار داده بود عدم انتخاب وی توهین به آمریکاست.

در سال جاری، ۳۳۸ نامزد برای دریافت جایزه صلح نوبل معرفی شده بودند که شامل ۲۴۴ فرد و ۹۴ سازمان می‌شود. جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ در تاریخ ۲۰ آذر ۱۴۰۴ در مراسمی در اسلو اهدا خواهد شد.

پیشتر موسسه نوبل اعلام کرده بود که کمیته نوبل روز دوشنبه آخرین جلسه را برگزار و نامزد خود را انتخاب کرده است.

بنابر وصیت‌نامهٔ نوبل، این جایزه را می‌بایست کمیتهٔ نروژی نوبل اداره کند و یک کمیتهٔ پنج‌نفره به انتخاب پارلمان نروژ آن را اعطاء کند. این جایزه، برخلاف بقیهٔ جایزه‌های نوبل، نه در استکهلم؛ بلکه در اسلو و در حضور پادشاه نروژ داده می‌شود.

ده‌ها هزار نفر در سراسر جهان، از جمله قانون‌گذاران و اعضای کابینه کشورها، برندگان پیشین نوبل، برخی استادان دانشگاه و اعضای کمیته نوبل، صلاحیت معرفی نامزد‌ها را دارند. در سال ۲۰۲۴، این جایزه به انجمن بازماندگان بمباران اتمی ژاپن موسوم به «نیهون هیدانکیو» به دلیل تلاش‌هایش برای منع سلاح‌های هسته‌ای اعطا شد.

کمیته نوبل واقع در اسلو پایتخت نروژ، روز جمعه ۱۰ اکتبر نام «ماریا کورینا ماچادو» از ونزوئلا را به عنوان برنده جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۲۵ میلادی اعلام کرد.

این خبر در حالی اعلام شد که در چند ماه اخیر، کمپین گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی در جریان بود و حتی حمایت برخی کشور‌ها را نیز جلب کرده بود تا نام دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، امسال به عنوان برنده این جایزه معتبر جهانی اعلام شود.

برنده جایزه صلح نوبل کیست؟

ماریا کورینا ماچادو، متولد ۷ اکتبر ۱۹۶۷ در کاراکاس، مهندس صنعتی و سیاستمداری است که از سال ۲۰۰۲ با تأسیس یک سازمان غیردولتی به نام «سوماته» وارد عرصه سیاست شد.

او هدف از تأسیس این سازمان را نظارت بر انتخابات در ونزوئلا اعلام کرده است. ماچادو از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ نماینده مجلس ملی ونزوئلا بود و بعد‌ها بنیانگذار حزب راست‌گرای «ونته ونزوئلا» (Vente Venezuela) گردید.

ماچادو در سال ۲۰۲۳ با کسب بیش از ۹۲ درصد آرا در انتخابات مقدماتی مخالفان، به عنوان نامزد اصلی اپوزیسیون برجسته شد، اما دادگاه عالی ونزوئلا او را تا سال ۲۰۳۰ از شرکت در انتخابات محروم کرد.

او خود را لیبرال توصیف می‌کند و دولت نیکلاس مادورو را «مافیای جنایی» می‌خواند، اما منتقدان، از جمله حامیان چپ‌گرا و تحلیل‌گران مستقل، او را به ارتباط با منافع سرمایه‌داری خارجی و نقش‌آفرینی در تشدید بحران اقتصادی ونزوئلا متهم می‌کنند.

انتقاد‌ها به اقدامات ماچادو در ونزوئلا عمیق و چندلایه است. او که از سال ۲۰۱۴ به دلیل سخنرانی جنجالی در سازمان کشور‌های آمریکایی علیه دولت نیکلاس مادورو از مجلس اخراج شد، متهم است که با حمایت از تحریم‌های اقتصادی ایالات متحده و متحدانش علیه ونزوئلا، به تشدید رنج مردم دامن زده است.

این تحریم‌ها، که ماچادو علناً از آنها دفاع کرده، منجر به کمبود دارو، افزایش تورم و مهاجرت میلیون‌ها ونزوئلایی شده و زندگی روزمره شهروندان عادی را سخت کرده است.